در آيه «لاتُبْطِلوُا اعْمالَكُمْ ...» «١» به آنان اشاره شده، همانا عداوت و دشمنى با اهل بيت عليهم السلام اعلام مى‌دارد. «٢» مؤلف اين تفسير: وى، فرات بن ابراهيم بن فرات كوفى و يكى از محدثان بزرگ و مفسران شيعه به شمار مى‌آيد. فرات امام رضا، امام جواد و امام هادى عليهم السلام را درك كرد و از محضرشان كسب فيض نمود. اگر چه فرات در كتابهاى رجالى مدح و ذم نشده، ولى عده‌اى او بزرگان مانند علامه مجلسى در بحارالانوار، خوانسارى در روضات الجنّات و مامقانى در تنقيح المقال از او به عظمت ياد كرده‌اند.
سال وفات فرات معلوم نيست، ولى گويا تا اوايل قرن چهارم زنده بوده است. «٣» تفسير على بن ابراهيم‌ بطورى كه در بعضى از كتابهاى رجالى آمده، بخشى از اين تفسير املاى على بن ابراهيم است كه به وسيله شاگردش، ابوالفضل العباس تدوين شده و بخش ديگر آن را خود ابوالفضل با سند خاص خود از قول ابوالجارود نقل كرده است. بنابراين تفسير معروف به تفسير على بن ابراهيم، كار مشتركى از او و ابوالجارود است.
على بن ابراهيم روايات خود را از امام صادق عليه السلام و ابوالجارود از امام باقر عليه السلام نقل كرده است.
تفسير على بن ابراهيم داراى خصوصيات زير است:
الف- اين تفسير اصل و منبع براى تفسيرهاى فراوانى بوده كه بعد از آن تدوين شده است.
ب- روايات تفسيرى در اين كتاب با واسطه خيلى كم از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام نقل شده است.
ج- مؤلف در زمان امام حسن عسكرى عليه السلام آن را تأليف كرده است.
د- پدرش كه بيشتر روايات از او نقل شده، از اصحاب امام رضا عليه السلام بوده است.