تفاسير قرن چهاردهم (٣)
تفسيرهاى مشهور عامه‌ الجواهر فى تفسير القرآن الكريم‌ نام معروف آن «تفسير طنطاوى» و سبك آن علمى است. اين تفسير داراى ٢٦ جزء و در سيزده جلد به چاپ رسيده است.
طنطاوى، صاحب تفسير مزبور، منسوب به «طنطا» شهرى در شمال مصر است. وى در سال ١٢٨٧ ه. ق به دنيا آمده و در سال ١٣٥٨ ه. ق در گذشته است. او از اساتيد دانشگاه الازهر و مدرسه دارالعلوم قاهره و آشنا به آثار علمى جديد بوده است.
تفسير يا دايرةالمعارف علمى: تفسير جواهر نمايانترين نمونه علم‌گرايى، علم‌نويسى و قياس دقايق قرآن با اطلاعات علمى است. اين مطلب بيانگر علم‌زدگى مؤلف ميباشد، با اين كه از جهان‌بينى الهى و دينى برخوردار بوده است. يكى از محققين معاصر در مورد طنطاوى چنين مى‌نويسد:
«هدف او اين است كه اصالت اولويت قرآن و وحى را ثابت كند، نه اصالت يا اولويت علم را، ولى مآلًا نوعى خضوع و انكسار بيش از حد در قبال علم دارد؛ گويى در ذهن و ضميرش اين نگرانى نقش بسته است كه علم، دين را تهديد مى‌كند، و براى رفع اين شبهه و نگرانى، تأليفات متعددى در جنب اين تفسير نگاشته است، ولى جامعترين و مفصلترين تأليف او همين تفسير جواهر در ٢٦ جزء است.» «١»