طنطاوى در توجيه عمل خود مى‌گويد:
«در قرآن ٧٥٠ آيه درباره علوم وجود دارد در حالى كه آيات احكام به ١٥٠ مورد نميرسد.» «١» او در ديدگاه خود درباره استفاده از علوم روز به افراط گرائيده تا جايى كه در تفسيرش مينويسد:
«ايمان دو گونه است، يا تقليدى است كه در اثر مطالعه كتابهاى آسمانى، به دست مى‌آيد يا آن كه يقينى و علمى است كه در اثر علوم طبيعى حاصل مى‌شود.» «٢» طنطاوى در تفسير خود از شكل‌ها و تصاوير نباتات، حيوانات، درختان و صور فلكى و نجومى نيز استفاده فراوانى برده است. در مورد تفسير علمى او از آيات مى‌توان به عنوان نمونه به آيه ٦١ سوره بقره اشاره كرد. او در ذيل آيه مزبور در بحثى با عنوان «الفوائد الطبيه فى هذه الاية» مى‌نويسد: بايد از هواى پاك و غيرآلوده و ورزشهاى بدنى و خوردن خوراكيهاى ساده، بهره برد و از خوردن گوشت زياد اجتناب كرد. او سپس افزوده است كه اين دستورها همان چيزى است كه قرآن مجيد گفته است: «... اتَسْتَبْدِلُونَ الَّذى هُوَ ادْنى بِالَّذى‌ هُوَ خَيْرٌ ...» كه در واقع اشارتى است به همين گونه دستور العملها، زيرا در زندگى ابتدايى كه فقط به منّ و سَلوى اكتفا مى‌شده و اين دو خوراكى، بيمارى به همراه نداشته، بهتر است از زندگى دشوار همراه با تمدن كه خوراكيهاى متنوع، رنگارنگ و بيمارى‌زا همراه آن باشد. «٣» ناگفته نماند كه در كنار گرايش و تفسيرهاى علمى او، گرايشهاى عقلى نيز مشاهده مى‌شود، از جمله در زمينه تحليل و علت‌يابى احكام به آيات احكام توجه دارد و از اين رو به شرح و بيان فلسفه احكام مى‌پردازد.