مفسران مشهور صحابه (١)
تفاوت فهم صحابه‌ صحابه پيامبر صلى الله عليه و آله هركدام، داراى ظرفيت علمى خاص خود بودند، برخى داراى فهم عميق و برخى در سطح معمولى و عادى بودند. بعضى از آنان، باتمام دقت به سخنان آن حضرت گوش مى‌دادند و حتى بيشتر سخنان آن حضرت را حفظ مى‌نمودند و گاهى با پرسشهاى مكرر خود طلب علم بيشتر مى‌نمودند ولى برعكس آنان، عده‌اى نيز از مجلس آن حضرت بيرون مى‌آمدند در حالى كه از علم آن حضرت، بهره‌اى نبره بودند.
اختلاف صحابه در اين موارد، به اختلاف علم آنان به لغت عرب و به مقدار ملازمت و مجالست آنان با پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و ميزان فهم آنان برمى‌گشت. به همين دليل استفاده آنان از قرآن مجيد و از تفاسير پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به يك اندازه نبود و از تعداد زياد آنان تنها معدودى به عنوان مفسر قرآن شهرت يافته‌اند و از بين همين عده نيز تعداد نظرات و روايات تفسيرى هر كدام، با ديگران تفاوت بسيار دارد. سيوطى در اين‌باره مى‌نويسد:
«از ميان صحابه، ده نفر به تفسير قرآن شهرت يافته‌اند كه عبارتند از: خلفاى اربعه [ابوبكر، عمر، عثمان و حضرت على عليه السلام‌]، ابن مسعود، ابن عباس، ابى بن كعب، زيد بن ثابت، ابوموسى اشعرى و عبدالله بن زبير؛ و در ميان خلفاى اربعه بيشترين تفسير قرآن از على بن ابيطالب عليه السلام نقل شده است » «١»