آشنايى با تفاسير و مفسران - علامی، ابوالفضل؛ فرقانی، قرت الله؛ حسینی، على - الصفحة ١٠٥

احاديث و آثار ذيل آيات را بدون هيچگونه نقد و تحليلى آورده است و به همين جهت، آكنده از اسرائيليات، خرافات و روايات جعلى است.
٢- حذف اسناد احاديث، موجب دشوارى شناخت روايات ضعيف از صحيح شده است. اين كتاب، در ميان تفسيرهاى نقلى عامّه، تنها كتابى است كه فقط به نقل احاديث و آثار بسنده كرده و هيچ تفسير و اظهار نظرى را در ذيل آيات نياورده است.
تفسير جلالين، كار ديگر سيوطى: اين كتاب، تفسيرى مختصر و سودمند است كه قسمتى از آن را (از سوره كهف تا پايان قرآن و سوره حمد)، جلال الدين محلّى شافعى، از عالمان سده نهم هجرى نگاشته، و بدرود حيات گفته است. جلال الدين سيوطى كه از شاگردان و ارادتمندان او بوده، به تكميل آن پرداخته و سوره بقره تا پايان سوره اسراء را تفسير كرده است از اين رو، به تفسير «جلالين» اشتهار پيدا كرده است و به اين معنا كار ديگرى از سيوطى در زمينه تفسير است.
سيرى در زندگى سيوطى: جلال‌الدين عبدالرحمان بن ابى‌بكر سيوطى از عالمان، مفسران، محدثان و مؤلفان بنام عامه است. او در رجب سال ٨٤٩ ه. ق در سيوط مصر به دنيا آمد و پنج سال و هفت ماه داشت كه پدر را از دست داد و در هشت سالگى حافظ قرآن شد. وى با حضور در درس بيش از ٥١ تن از دانشمندان، در رشته‌هاى مختلف، در بسيارى از علوم زمان خود صاحب نظر گرديد، بطورى كه تأليفات او را تا پانصد كتاب و رساله نيز دانسته‌اند. وى از چهل سالگى، اجتماع، درس و افتا را رها كرد و گوشه عزلت برگزيد، بدين جهت بيشتر آثارش را در همين ايام نگاشت. او در سال ٩١١ ه. ق در قاهره از دنيا رخت بربست. «١» ديگر تفاسير عامه در اين قرن عبارتند از:
«ارشاد العقل السليم الى مزايا الكتاب الكريم» نوشته ابى السعود محمود عمادى حنفى. (قرن دهم)
«تفسير القرآن‌الكريم» نوشته محمد بن محمد خطيب شربينى قاهرى. (قرن‌دهم) «عنايةالقاضى و كفايةالراضى على تفسيرالبيضاوى» نوشته احمد شهاب الدين الخفاجى المصرى. (قرن يازدهم)