آشنايى با تفاسير و مفسران - علامی، ابوالفضل؛ فرقانی، قرت الله؛ حسینی، على - الصفحة ١٢٥

گوش دل شنيده و حلاوت آن را در عمق جان چشيده باشند تا بتوانند دين را به عنوان راهنماى سعادت دنيا و آخرت و پيام دهنده زندگى سعادتمند تبيين كنند و خود در اين تفسير از رهروان اين راه مى‌گردد. «١» روش تنظيم: در ابتداى سوره‌ها، سخن از مكى و مدنى بودن و شماره آيات رفته است. آنگاه سوره را به فرازهايى تقسيم كرده و بطور معمول بعد از هر فراز، لغتهاى مشكل آيات را با عنوان «اللغة» توضيح داده است. پس از آن در صورت نياز با عنوان «الاعراب» به مباحث ادبى آيات پرداخته و در مرحله بعد، با عنوان «المعنى» به تبيين و تشريح پيام آيات اقدام كرده كه در راستاى آن از نظرات مفسران ديگر نيز، سود جسته است.
نقطه قوت اين تفسير، داشتن بحثهاى موضوعى فراوان است كه استفاده از تفسير را دو چندان كرده است. علاوه بر آن، قلم روان، سليس و دور از تكلّف مفسّر، بهره‌بردارى از اين تفسير را براى آشنايان به زبان عربى، آسان كرده است.
گذرى بر زندگانى مؤلف: محمد جواد مغنيه در سال ١٩٠٤ ميلادى در قريه «طيردبا» از توابع صور لبنان به دنيا آمد. وى پس از گذراندن مراحل ابتدايى تحصيل، رهسپار نجف اشرف شد تا اندوخته‌هاى اسلامى خود را كامل كند. در آنجا از اساتيد بزرگى چون شيخ محمدحسين كربلائى، آيةالله سيد حسين حمامى و آيةالله خويى استفاده كرده است. پس از يازده سال سكونت در نجف، به زادگاه خود لبنان برگشت.
از وى تفسير ديگرى به نام «التفسير المبين» نيز به جامانده كه در يك جلد و به صورت موجز ميباشد.
مرحوم مغنيه در سال ١٤٠٠ هجرى قمرى، دارفانى را وداع گفت.
تفسير نمونه‌ تفسير نمونه، زير نظر آيةالله ناصر مكارم شيرازى، با همكارى گروهى از دانشمندان نوشته شده است. تفسير ياد شده، در ٢٧ جلد تنظيم شده است و سبك آن تربيتى، اجتماعى و تحليلى است. «٢»