جنبه‌هاى گوناگون و زواياى مختلف، وارد بحث مى‌شود، بدين گونه كه با مطرح كردن مباحث عميق با عناوينى مانند: رسم‌الخط، لغت و صرف، قرائت، حكمت و فلسفه، معانى و بلاغت، علم اسماء و عرفان، اخلاق و موعظه و گاهى درباره تفسير و تأويل بر مسلكهاى مختلف، در هر قسمت بطور گسترده وارد بحث شده، اقوال را ذكر كرده پس از آن، نقّادى مى‌كند.
شرح حال مؤلف: آيةالله مجاهد حاج‌آقا مصطفى فرزند ارشد حضرت امام خمينى سلام‌الله‌عليه دوازدهم رجب سال ١٣٤٩ ه. ق در قم به دنيا آمد. او در سن ٢١ سالگى خارج فقه را از آيةالله بروجردى و خارج اصول را از منبع پر فيض پدر بزرگوارش و علامه بزرگ مرحوم آيةالله داماد، فرا گرفت. مرحوم حاج آقا مصطفى خمينى، علاوه بر مقام و درجه اجتهاد در فقه و اصول، در فلسفه و كلام نيز مهارت داشت.
وى مدت ده سال در حوزه نجف، خارج اصول تدريس كرد و قبل از تبعيد به تركيه و عراق، در حوزه قم درس «اسفار» مى‌گفت.
از ايشان آثار تأليفى پربارى در زمينه هاى فقه، اصول و فلسفه به جا مانده است.
از برجستگى شخصيت آن متفكر، مفسّر و فقيه بزرگ، همين بس‌كه حضرت امام (ره) درباره‌اش فرمود:
«مصطفى اميد آينده اسلام بود» «١» او در روز دوشنبه دوم آبان سال ١٣٥٦ به شهادت رسيد.
بقيه تفسيرهاى مشهور شيعه به قرار زير است:
«التفسير لكتاب الله المنير»، نوشته محمد كرمى ابن طه هويزى.
«اطيب البيان فى تفسير القرآن»، نوشته سيد عبدالحسين طيّب.
«الجديد فى تفسير القرآن المجيد»، شيخ محمد سبزوارى نجفى.
«الفرقان فى تفسير القرآن و السنّة»، نوشته محمد صادقى تهرانى.
«انوار درخشان در تفسير القرآن» نوشته سيد محمد حسينى همدانى.