قتادة بن دعامه: او داراى حافظه قوى و اطلاعاتى گسترده در اشعار و انساب بود و به زبان و ادبيات عرب تسلط داشت. قتاده به خاطر جامعيت در علوم مختلف، شهرت قابل توجهى بدست آورد. «١» حسن بصرى: او مردى عالم و داراى بيانى شيوا بود؛ در منابع اهل سنت از زهد و پارسايى او سخن بسيار گفته شده است. ولى بنابر تصريح سيد مرتضى و محدّث قمى وى يكى از زاهدانى بود كه مطابق خواست و ميل مردم با آنها سخن مى‌گفت و براى رياست طلبى به زهد و تقوا تظاهر مى‌كرد. «٢» جابر بن يزيد جعفى: او از اصحاب امام سجاد عليه السلام و امام باقر عليه السلام و يكى از موثقين شيعه و از ارادتمندان اهل بيت عليهم السلام است. حضرت صادق عليه السلام در مورد وى دعا فرموده است. «٣» جابر، كتابهاى زيادى در زمينه تفسير و احكام و آثار اهل بيت عليهم السلام نوشته است. «٤» برخى گفته‌اند: اولين كتابى كه در تاريخ شيعه نگاشته شده و اساس تفسير شيعه را تشكيل ميدهد، كتاب تفسير قرآن است كه جابر در سده دوم هجرى آن را تدوين كرد. «٥»