شده است. «١» سيد قطب در سال ١٣٢٤ ه. ق در يكى از روستاهاى «اسيوط» مصر متولد شدو در سال ١٣٨٧ ه. ق در راه مبارزه با تفكر جدايى دين از سياست كشته شد. «٢» او سالهاى زيادى را در زندان به سربرد. گفتنى است كه سيزده جزء از تفسيرش را در زندان نگاشته است. «٣» روش مؤلف: سيد قطب، تفسير خود را تنها خاطرات زمانى مى‌داند كه خود را ظرف معارف قرآن قرار داده است. بدين جهت در روش تفسيرى خود، مباحث لغوى، كلامى و فقهى را تا جايى مورد توجه قرار داده كه سبب پوشيده ماندن پيام قرآن نشود. از اين روست كه جاى‌جاى تفسير سيد قطب از رنگ اجتماعى- تربيتى و خط دهى براى ساختن جامعه‌اى نوين بر اساس باورهاى اسلامى و قرآنى برخوردار است و براى همين باور بود كه در مبارزه با تفكر جدايى دين از سياست تا سرحدّ جانبازى پيش رفت.
روش سيد قطب در تدوين تفسير، چنين است كه در آغاز، دسته‌اى از آيات و يا سوره‌اى را انتخاب مى‌كند، سپس پيام كلى و روح اين آيات را بطور خلاصه با حفظ ارتباط آن با آيات گذشته يا سوره قبل توضيح مى‌دهد، آن‌گاه در نوبتى ديگر به توضيح نكات آيات و شرح جملات مى‌پردازد كه جنبه تحليلى دارد و در پايان نتيجه‌گيرى از اين مجموعه آيات و مباحث را به رشته تحرير درآورده است.
بقيه تفسيرهاى مشهور عامه در قرن چهاردهم عبارتند از:
«التحرير المعنى السديد و تنوير العقل الجديد»، نوشته محمد طاهر ابن عاشور.
«التفسير الحديث»، نوشته محمد عِزَه دَرَوْزَه النابلسى.
«التيسير فى احاديث التفسير»، نوشته محمد مكّى ناصرى مغربى.
«الاكليل على مدارك التنزيل»، نوشته حافظ شيخ محمد عبدالحق الله آبادى.
«اضواء البيان فى ايضاح القرآن با لقرآن»، نوشته محمد امين بن محمد مختار.