دست نياوردند و بيشتر آثار اسلامى تدوين شده نيز در آتش فتنه‌ها سوخت علاوه براين، سلطه تاتارها سبب شدتا جهتگيرى علمى تغييركند و از علوم نقلى وعقلى به سوى علوم طبيعى و رياضى و نجوم تغيير يابد.
به هرحال دراين دوقرن دانشمندان اسلامى- شيعه وسنى- كم وبيش به تفسير قرآن پرداخته‌اند كه به معرفى آنها مى‌پردازيم، با تأكيد براين نكته كه بيشتر آثار تفسيرى اين دوره نيز دستخوش فتنه‌ها گشته و تنهانامى از آنها در كتابها آمده است. «١» تفسيرهاى شيعه‌ ١- «نهج البيان عن كشف معانى القرآن» مؤلف آن ناشناخته است. (قرن هفتم)
٢- «تأويل الآيات»، نوشته عبدالرشيد بن حسين بن محمّد استرآبادى (قرن هفتم)
٣- «السراج الوهّاج فى تفسير القرآن» و «تأويلات القرآن»، نوشته عبدالرزاق بن احمد كاشى (قرن هشتم)
٤- «جلاء الاذهان و جلاء الاحزان» نوشته ابوالمحاسن حسين بن حسن جرجانى (قرن هشتم)
٥- «السّرّ الوجيز فى تفسير الكتاب العزيز» و «نهج الايمان فى تفسير القرآن» «٢» و «تلخيص الكشاف» نوشته علّامه حلّى، جمال الدين حسن بن يوسف بن مطهر. «٣» (قرن هشتم)
٦- «تحفةالاشراف» و «بحرالاصداف» نوشته قطب‌الدين محمّد بن محمد رازى بويهى. (قرن هشتم)
٧- «المحيط الاعظم فى تأويل كتاب الله العزيز المحكم»، نوشته ركن الدين حيدر بن على بن حيدر حسنى آملى.
٨- «منهاج الهداية فى تفسير آيات الاحكام الخمسمائه» نوشته جمال الدين احمد بن متوج، (قرن هشتم)