مفسّر جا به جا به روايات و اقوال بزرگان تفسير و راويان و اشعار عربى استناد كرده است. «١» نثر شيواى تفسير: نثر تفسير سورآبادى، از جمله نثرهاى شيواى زبان فارسى در نيمه دوم قرن پنجم هجرى است و مانند كتابهاى نظير خود، از لحاظ انشا و دستور زبان فارسى و لغت و رسم‌الخط، براى اهل تحقيق، سود فراوان دارد.
تفسير سورآبادى، علاوه بر جنبه تفسيرى آن به يك كتاب لغت گرانبها و پرسود براى زبان فارسى تبديل شده است. اصالت و شيوايى نثر اين تفسير و روانى و زيبائى و سادگى آن چشمگير است و لطايف و دقايق ادبى در آن كم نيست.