مؤلف اين تفسير، در ابتداى تفسيرش مقدمه‌اى آورده و در آن همگان را براى مراجعه به علم تفسير، ترغيب كرده و رواياتى در اين مورد آورده است. سپس در باره حرمت تفسيرِ به رأى و تفسير مجاز توضيحاتى داده است. روش ابوالليث در تفسيرش، روش تفسير نقلى است. او در بيشتر موارد اقوال و روايات مختلف را آورده، ولى از بين آنها، هيچكدام را ترجيح نداده است. او همچنين در اكثر روايات، سند آنها را ذكر نكرده است. «١» نويسنده اين تفسير، نصر بن محمد بن ابراهيم سمرقندى، معروف به امام الهدى، از دانشمندان حنفى مذهب است و علاوه بر تفسير، كتابهايى در فقه و اخلاق تدوين كرده است. سال وفاتش را ٣٧٣ ه. ق ثبت كرده‌اند. «٢» تفسير الرمّانى‌ اين تفسير كه نامش «الجامع الكبير فى التفسير» است، به وسيله عبدالملك بن مؤذن تلخيص شده و به چاپ رسيده است.
مؤلف آن على بن عيسى، كنيه‌اش ابوالحسن و معروف به رمّانى مى‌باشد. او ازعلماى معتزله بوده و علاوه بر تفسير، درفقه، اصول و نحو نيز تبحر داشته و كتابى به نام «النكت فى اعجاز القرآن» تأليف كرده است. رمّانى در سال ٣٨٤ چشم از جهان فرو بست. «٣»