خلاصه‌ «الجواهر فى تفسير القران الكريم»، نوشته طنطاوى و از نمايانترين نمونه علم گرايى (و به يك معنا علم زدگى) در ميان تفاسير عامه است. او در ضميرش نگران تهديد دين به وسيله علم بوده است. به همين خاطر از يك طرف، هدفش همسو قراردادن علم ودين و از سوى ديگر، اثبات اصالت و اولويت قرآن و وحى است. او در شرح وتفصيل آيات، علاوه بر مطالب علمى جديد، از عكسها و تصاوير نيز استفاده زيادى كرده است.
تفسير المنار از جمله تفسيرهاى اهل سنت است كه به وسيله شيخ محمد عبده و محمدرشيد رضا گرد آمده است. تفسير ياد شده تا آيه ١٢٦ سوره نساء و به املاى شيخ و انشاى رشيد رضا فراهم آمده و تا سوره يوسف، آيه ٥١ آن نوشته خود رشيد رضا مى‌باشد كه به علت وفات او، ناتمام مانده است.
اين تفسير به جنبه‌هاى لغوى و ادبى كمتر پرداخته و بيشتر تأكيد بر جنبه‌هاى هدايتى، ارشادى و اخلاقى قرآن دارد.
سيد قطب تفسيرى به نام فى ظلال القرآن تأليف كرده كه در آن، همكيشان خود را به زندگى در سايه قرآن دعوت كرده است. فى ظلال القرآن، از رنگ اجتماعى و تربيتى برخوردار است كه در راستاى مبارزه با تفكر جدايى دين از سياست و ساختن جامعه‌اى بر اساس باورهاى قرآنى به وجود آمده است.