فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٥٨ - 9 حذف وعاظالسلاطين

افسردگى، نوميدى، ازخودبيگانگى، خودباختگى، غرب‌زدگى و عدم اعتماد به نفس كه امروز چون گردى شوم بر شانه‌ها نشسته و همه جهان اسلام را به سكوت و رضا واداشته چيزى جز تبليغات غرب و آثار شوم ميراثهاى فرهنگى استعمار نيست. [١]

٨. تحجرگرايى

تحجرگرايى، قشرى‌گرى و مقدس‌نمايى به آن نوع ديندارى اطلاق مى‌شود كه اشخاص ضعف تعقل و كمبود فهم دينى خود را با پوشش مخالفت با امورى كه ارتباط آنها را با دين نمى‌دانند توجيه مى‌كنند.

به اعتقاد امام (ره) چنين دينداران متحجّر يكى از عمده‌ترين موانع حركتهاى اصيل و نهضتهاى اصلاح‌طلبانه علما و پيشگامان اسلامى به شمار مى‌روند و مى‌توانند در هر مرحله از مبارزه و حركت، دستهاى اطلاح‌طلبانه را از پشت ببندند.

امام (ره) هرچند ريشه تحجرگرايى را در حوزه‌ها و رفتار جاهلانه برخى از عالم نمايان مى‌داند، لكن در هر حال درمان اين بيمارى خطرناك را در جامعه اسلامى ضرورتى اجتناب‌ناپذير مى‌شمارد كه اگر با هدايت و ارشاد ميسر نشد بايد براى علاج آن به فكر ديگرى متوسل شد. [٢]

٩. حذف وعاظالسلاطين

آخوندهاى دربارى و وعاظالسلاطين عبارت از روحانى‌نمايانى هستند كه از دين به‌عنوان ابزارى براى حمايت از قدرتهاى فاسد حاكم استفاده مى‌كنند و در حقيقت عمود مشروعيت ضميمه قدرت سياسى آنان هستند و با مدح و ثنا و توجيه، چهره ظالمانه حكّام را مردم‌پسند و اسلام‌پناه جلوه مى‌دهند. [٣]

خطر اينان به اسلام از خطر دشمنان آشكار اسلام بيشتر و عميق‌تر است. به اعتقاد امام (ره) اينان مصاديق واقعى آن دسته از روايات اهل بيت هستند كه تأكيد كرده‌اند بر دهان اينان خاك بپاشيد [٤] و همكارى با آنان و پا در بساط آنان نهادن خطرناكتر از سقوط از بلندى و قطعه قطعه شدن مى‌باشد. [٥]

[١] . رك: همان، ص ١٣١-١٢٦.

[٢] . همان، ص ١٣٣.

[٣] . همان، ص ١٤١.

[٤] . رك: شيخ حر عاملى، وسائل‌الشيعه، ج ١٢، ص ١٣٥.

[٥] . همان.