ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - هر امّتى اجلى دارد!

«كُلُّمَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ.»[١]

حسب همين قاعده ثابت، با سرآمدن مدّت و اجل هريك از موجودات و از جمله هريك از فرهنگ‌ها و تمدّن‌ها، روى به زوال نهاده و از بين مى‌روند؛ به عبارتى، همگى با پشت سر نهادن فصل جوانى و تنومندى و تجربه پيرى و فرسودگى مردنى‌اند. بدين سبب بود كه در طليعه اين مطلب، از تاريخ غربى با عنوان تاريخ رو به زوال ياد شد.

درست در هنگامه‌اى كه تاريخ رو به زوال و حوزه فرهنگى و تمدّنى‌اى كه در سايه آن قدكشيده است، روى به نابودى و بحران مى‌گذارد، جوانه تاريخ جديد و عهد و عصر جديد سربرمى‌آورد و به رغم تصوّر خام‌انديشان، قدكشيده و خود را مى‌نماياند.

در ميان همه ما، اين عبارت آشناست: «بخت، دولت يا بختش باز شده؛ وقتش رسيده است.»

بخت و وقت به يك معنى‌اند.

دولتى وقت و بختش سر مى‌آيد و دولتى ديگر بختش گشوده شده و متولّد مى‌شود.

وقت تاريخ غربى، به‌رغم سر و صداى تكنولوژى، با تجربه بحران‌هاى نظرى و فرهنگى و پس از آن، بحران‌هاى تمدّنى در قرن بيستم بسته شد؛ به‌سان محتضرى كه نفس‌هاى آخر خود را مى‌كشد.

جوامعى كه در پى حوزه فرهنگى و تمدّنى در حال احتضار روانه شده و ريسمان حيات مادّى و معنوى خود را به آن گره مى‌زنند، ناگزير سقوط خود را به تجربه خواهند نشست.

در زمستان سرد، شرايط تاريخى قابل تجربه و شناسايى عصر ما، صداى پاى بهار آفريده‌ها شنيده مى‌شود. «وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ»

دفتر تاريخ و عهد جديد، به نام بهارآفرين موعود گشوده مى شود: «السَّلَامُ عَلَى رَبِيعِ الْأَنَامِ وَ نَضْرَة الْأَيَّام!»

پيش از سرآمدن مهلت، مى‌بايست به استقبال آن رفت و در عهد او قرار گرفت.

همه چيز با انعقاد عهد آغاز مى‌شود؛ چنان‌كه هر حوزه فرهنگى و تمدّنى، نماياننده عهدى است كه منعقد شده است. گسست عهد و پيمان نانوشته با تاريخ غربى و دل‌بريدن از حوزه فرهنگى و تمدّنى‌اش، ضرورى قبول عهد و پيمان امام تاريخ فردا، حضرت صاحب الامر و العصر، امام مهدى (عج) است.

عهد جمعى، سرنوشت ما را ديگرگون ساخته و تقديرى ديگر برايمان رقم خواهد زد؛ ان‌شاءالله.

امّا بعد!

بى‌تعارف در سالى كه پشت سر مى‌گذاريم، همه همّت خود را مصروف ذكر نام و ياد حضرت بهارآفرين كرديم تا شايد ما را در خيل بندگان درگاهش پذيرا شود.

ترديدى نيست كه در اين مسير، ضعف و نقصان بسيار داشتيم. اميد بخشايش از حضرتش و جميع موعوديان داريم.

اميد داريم بخت همراهى با اين خانواده بزرگ و محترم منتظر را تا به وقت گردآمدن در خيمه و خرگاهش داشته باشيم.

تا عرضه شماره‌اى ديگر از نشريه موعود، شما را به خداوند بزرگ مى‌سپاريم.

سردبير

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره اعراف، آيه ٣٤.

[٢]. «نهج‌البلاغه»، خطبه ١٩٠.

[٣]. سوره الرحمن، آيات ٢٦- ٢٧.