ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٤ - امام داراى علوم همه پيامبران است
صادق (ع) كه فرمودند:
«به حضرت عيسى بن مريم (ع) از اسماء خدا دو حرف داده شده كه با آنها [به معجزاتش] عمل مىكرد و به حضرت موسى (ع) چهار حرف عنايت شده بود و به حضرت ابراهيم (ع) هشت حرف و به حضرت نوح (ع) پانزده حرف و به حضرت آدم (ع) بيست و پنجحرف و به محمّد (ص) هفتاد و دو حرف از مجموع اسامى خداوند كه هفتاد و سه حرف است، عطا شده و يك حرف از آن حضرت محجوب مانده است.»[١]
«بصائر الدّرجات» با سند خود از ابو حمزه ثمالى از حضرت سجّاد، علىّ بن الحسين (ع) روايت نقل مىكند. ابو حمزه مىگويد: به حضرت سجّاد (ع) عرض كردم:
آيا ائمّه اهل بيت (ع) مىتوانند مردگان را زنده كنند؟ و آيا مىتوانند كور مادرزاد را بينا نموده و مريض پيس را شفا دهند؟ و آيا مىتوانند بر روى آب راه بروند؟
حضرت فرمودند:
«خداوند هيچ موهبتى به پيغمبرى از پيغمبران خود نداده است؛ مگر آنكه آن را به محمّد (ص) عنايت فرموده و علاوه بر آنها، چيزهايى به محمّد (ص) عطا فرموده است كه به هيچيك از آنها نداده و هيچ چيز نزد رسول خدا (ص) نيست؛ مگر آنكه به امير مؤمنان (ع) نيز داده شده است ....»[٢]
و از بصائر الدّرجات با سند خود از جابر از حضرت امام محمّدباقر (ع) روايت كرده است كه حضرت فرمودند:
«خداوند به حضرت محمّد (ص) عنايت فرموده است تمام چيزهايى را كه به آدم ابوالبشر و تمام اوصياى او تا خاتم النّبيين عنايت كرده است.، اى جابر! آيا شما چنين مطلبى را مىدانيد؟»[٣]
از كتاب «اختصاص» شيخ مفيد از عبد الله بن بكير هجرى از حضرت باقر (ع) روايت است كه فرمودند:
«علىّ بن ابىطالب (ع)، تحفه و هبه خداست به رسول بزرگوارش كه تمام علوم اوصياء و علوم پيغمبران سابق را ارث برد از جميع انبياء و مرسلين.»[٤]
پىنوشتها:
[١]. حميرى، عبد الله بن جعفر، «قرب الإسناد»، قم، مؤسّسه آل البيت:، چاپ اوّل، ١٤١٣ ق.، ص ٣٣٦.
[٢]. كلينى، محمّد بن يعقوب، «الكافى»، ج ١، ص ٢٦١.
[٣]. سوره كهف، آيه ٦٥.
[٤]. مجلسى، محمّد باقر، «بحارالانوار»، ج ٢٥، ص ٣٨٥.
[٥]. صفّار، محمّد بن حسن، «بصائر الدرجات فى فضائل آل محمّد (ع)» قم، مكتبة آية الله المرعشى النجفى، چاپ دوم، ١٤٠٤ ق.، ج ١، صص ١٥١- ١٥٢.
[٦]. استرآبادى، على، «تأويل الآيات الظاهرة فى فضائل العترة الطاهرة»، ص ٤٨٠.
[٧]. ابن شاذان قمى، أبو الفضل شاذان بن جبرئيل، «الفضائل»، قم، رضى، چاپ دوم، ١٣٦٣، ص ٩٤.
[٨]. كلينى، محمّد بن يعقوب، «الكافى»، ج ١، ص ٢٢٤.
[٩]. كلينى، محمّد بن يعقوب، «الكافى»، ج ١، ص ٢٢٥؛ صفّار، محمّد بن حسن، «بصائر الدّرجات فى فضائل آل محمّد (ع)»، ج ١، ص ١٣٥.
[١٠]. كلينى، محمّد بن يعقوب، «الكافى»، ج ١، ص ٢٢٥؛ صفّار، محمّد بن حسن، «بصائر الدّرجات»، ج ١، ص ١٣٦.
[١١]. صفّار، محمّد بن حسن، «بصائر الدّرجات»، ج ١، ص ٢٠٨.
[١٢]. همان، ج ١، ص ٢٦٩.
[١٣]. همان، ج ١، ص ١١٧.
[١٤]. مفيد، محمّد بن محمّد، «الإختصاص»، قم، المؤتمر العالمى لالفية الشيخ المفيد، چاپ اوّل، ١٤١٣ ق.، ص ٢٧٩.