ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٥ - يك سؤال
كشور، سرقت فرد يا ترور؛
- شناسايى افراد انقلابى در ديگر كشورهاى جهان و معرفى به دستگاههاى جاسوسى، شناسايى از طريق گروهها؛
- ذائقهسنجى و ذائقهسازى در تمام زمينهها و براى اقشار و سنين مختلف جامعه، مخصوصاً برنامهريزى در مورد مباحث فرهنگى؛
- بررسى و شناسايى نقاط ضعف و قوّت وضعيت فرهنگى، دينى، اجتماعى و ... جامعه؛
- به دست آوردن نقاط كليدى خانوادهها و تصميمگيرى براى چگونگى فروپاشى آنها؛
- شناسايى سلايق پوششى و آرايشى دختران و زنان ايرانى، جهت برنامهريزى متناسب به همراه ذائقهسازى؛
- ميزان رضايت مردم از دولت، نظام و ميزان محبوبيت افراد سرشناس در بين مردم؛
- ميزان رضايت و تعداد افرادى كه با سياستهاى دولت، موافق يا مخالف هستند؛
- ميزان نفوذ هريك از احزاب و سياستمداران در بين مردم و كمك به يك حزب خاص، مانند انتخابات؛
- شناسايى افراد مخالف نظام و ضدّ دين، جهت به كارگيرى در فتنه، جاسوسى، اختلال در مراكز مهم يا ترور و ...، مانند تأثير فيس بوك و توييتر در فتنه سال ٨٨؛
- جمعآورى اطّلاعات محرمانه مملكتى؛
- جمعآورى اطّلاعات، جهت انجام عملياتهاى نظامى، مخصوصاً با استفاده ازGPS و بسيارى از موارد ديگر.
اين اطّلاعات به ظاهر بىاهمّيت، در دست دشمنان، بسيار خطرساز بوده و آسيبهاى جبرانناپذيرى خواهد داشت و با توجّه به شرايط خاصّ ايران، خروج لحظهاى اطّلاعات از كشورمان امرى بسيار خطرناك است و دشمنان مىتوانند به وسيله ديتاماينينگ كردن اطّلاعات، به راحتى براى تمامى مسائل كشور عزيزمان در حال و آينده برنامهريزى كنند يا حتّى در آينده، براى گروگانگيرى، از اطّلاعاتى در تمامى حوزههاى سياسى، اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى، نظامى و ... استفاده كنند.
يك سؤال
اگر شما يك شبكه اجتماعى در اختيار داشتيد كه بيش از نصف مردم آمريكا در آن عضو بودند، چه استفادههايى از آن اطّلاعات يا از ابزارى كه در اختيار داشتيد، انجام مىداديد؟ آيا دولت آمريكا اجازه فعّاليت به اين ابزار در كشور خود مىداد؟
مقام معظّم رهبرى، آيتالله خامنهاى مىفرمايد:
تقليد از غرب و از بيگانه در سبك زندگى، درست نقطه مقابل استقلال فرهنگى است. امروز، نظام سلطه بر روى اين مسئله دارد كار مىكند؛ همين مسئله مهندسى اطّلاعات، اين ابزارهاى جديدى كه وارد ميدان شده است، اينها همه ابزارهايى هستند براى تسلّط بر فرهنگ يك كشور. بنده با اين حرف نمىخواهم بگويم اين ابزارها را از زندگى خودمان خارج كنيم؛ نه. اينها ابزارهايى هستند كه مىتوانند مفيد واقع بشوند؛ امّا سلطه دشمن را از اين ابزارها بايستى سلب كرد. نمىتوانيد شما براى اينكه مثلًا فرض بفرماييد راديو و تلويزيون داشته باشيد، راديو و تلويزيونتان را بدهيد در اختيار دشمن. اينترنت هم همينطور است. فضاى مجازى هم همينطور است. دستگاههاى اطّلاعاتى و ابزارهاى اطّلاعاتى هم همينطور است. اينها را نمىشود در اختيار دشمن قرار داد؛ امروز در اختيار دشمن است؛ وسيله و ابزار نفوذ فرهنگى است؛ ابزار سلطه فرهنگى دشمن است.
آيا مى شود شبكههاى اجتماعى خارجى را تسخير كرد؟
براى صاحبان اين شبكههاى اجتماعى خارجى چه چيزى بهتر از اينكه افراد خود با پاى خود عضو شده و با تشكيل گروهها و كانالها، اطّلاعات دقيقترى از خود، اطرافيان و همفكرانشان در اختيارشان قرار داده و در واقع، كار آنها را در استخراج و شناسايى افراد راحتتر نمايند ...
چرا بعضى افراد سادهلوح، توهّم تسخير زمين دشمن را دارند و با سادهانديشى، فكر مىكنند بايد با تمام قوا در زمين دشمن حضور پيدا كرد و دشمن را در زمين خودش شكست داد و آنقدر مطالب مفيد در آن ريخت تا مطالب غير مفيد ديده نشود؟ واقعاً يك انسان چقدر