ندارد. تنها زحمتى كه مسئولان وزارت ارتباطات كشيدند، اين است كه همان مجوّزى را كه چند سال قبل بوده است، كپى كرده و يك نسخه برابر با اصل، به اپراتورهاى موجود داده‌اند. هيچ اقدامى در جهت تهيه پيوست فرهنگى، ايجاد امكان كنترل، ايجاد مزيت اقتصادى براى ميزبانى داخلى و ... انجام نداده‌اند.

تعجيل وزارت ارتباطات‌

شاه‌ميرزايى گفت: تاكنون، حتّى يك برگه كاغذ به شوراى عالى، به عنوان پيشنهاد خودشان و كار كارشناسى وزارت‌خانه ارائه نكرده‌اند و فقط عجله دارند كه مجوّز را بدهند و ٣٠٠ ميليارد تومان از هر اپراتور بگيرند.

فرصت‌سوزى و جرم وزارت‌

وى در پاسخ به اينكه چه تفاوتى بين اپراتور سوم، رايتل و دو اپراتور ديگر، همراه اوّل و ايرانسل، وجود دارد، گفت: همان زمان هم با اينكه شوراى عالى فضاى مجازى هنوز وجود نداشت، مسئولان وقت وزارت‌خانه، مجوّز را مشروط دادند و از اپراتور تعهّد گرفتند كه به محض تصويب پيوست فرهنگى، بايد اپراتور رعايت كند. چون اپراتور سوم هنوز مشترك نداشت و هنوز هم در كشور تجربه‌اى نبود، مى‌توان از خطاى نبود پيوست فرهنگى در آن زمان، اغماض كرد؛ ولى در همان دولت قبل، از تأخيرى كه در تهيه پيوست فرهنگى كردند، نمى‌شود گذشت. آن‌قدر تأخير كردند كه مركز ملّى فضاى مجازى ورود كرد و محدوديت‌هايى براى اپراتور سوم ايجاد نمود. حال مى‌بينيم دولت فعلى هم، همان فرصت‌سوزى را ادامه داده است؛ البتّه جرم اين يك ساله دولت يازدهم بيشتر است؛ چون دولت قبل در سال آخر خود بود و بحران تغييرات زياد وزير داشت. اينكه دولت يازدهم بعد از چندين سال تجربه نسل سوم در كشور، هنوز نتوانسته است پيوست فرهنگى تهيه كند و مى‌گويد: من همان كار دولت قبل را ادامه مى‌دهم، اصلًا قابل قبول نيست.

طرح ناقص شبكه ملّى اطّلاعات!

دكتر شاه‌ميرزايى در پاسخ به اينكه آيا امكان مذاكره بين وزارت ارتباطات و شورا براى حلّ اين موضوع وجود دارد، گفت: متأسّفانه روال وزارت‌خانه در يك سال گذشته اين بوده كه معمولًا اعتنايى به نامه‌هاى دبيرخانه شوراى عالى نكرده است. اين مسئله را در طرح شبكه ملّى اطّلاعات هم ديديم. قرار بود بهمن‌ماه، طرح شبكه ملّى اطّلاعات از سوى وزارتخانه ارائه شود؛ امّا پس از شش ماه، يك طرح بسيار ناقص ارائه شد كه اسم آن را نمى‌شود شبكه ملّى اطّلاعات گذاشت؛ بلكه طرح افزايش كابل و فيبر در داخل كشور است.

منبع: خبرگزارى مهر

گزيده‌اى از بيانات رهبر معظّم انقلاب در مراسم بيست و هفتمين سالگرد رحلت امام خمينى (ره) ١٤/ ٣/ ٩٥

استقلال اقتصادى مهم است، امّا اوّل در زمينه فرهنگى عرض بكنم، استقلال فرهنگى به عقيده بنده از همه اينها مهم‌تر است. استقلال فرهنگى در اين است كه سبك زندگى را سبك زندگى اسلامى، ايرانى انتخاب كنيم. بنده در باب سبك زندگى دو سه سال، قبل از اين مفصّل صحبت كرده‌ام، سبك زندگى از معمارى، از زندگى شهرى، از زيست انسانى، از پيوندهاى اجتماعى تا همه مسائل گوناگون را شامل مى‌شود. تقليد از غرب و بيگانه در سبك زندگى، درست نقطه مقابل استقلال فرهنگى است. امروز نظام سلطه بر روى اين مسئله دارد كار مى‌كند؛ همين مسئله مهندسى اطّلاعات، اين ابزارهاى جديدى كه وارد ميدان شده است، اينها همه ابزارهايى هستند براى تسلّط بر فرهنگ يك كشور. بنده با اين حرف نمى‌خواهم بگويم اين ابزارها را از زندگى خودمان خارج كنيم، نه انيها ابزارهايى هستند كه مى‌توانند مفيد واقع بشوند، امّا سلطه دشمن را از اين ابزارها بايد سلب كرد. نمى‌توانيد شما براى اينكه مثلًا فرض بفرماييد راديو و تلويزيون داشته باشيد، راديو و تلويزيونتان را بدهيد در اختيار دشمن؛ اينترنت هم همين‌جور است، فضاى مجازى هم همين‌جور است، دستگاه‌هاى اطّلاعاتى و ابزارهاى اطّلاعاتى هم همين‌جور است، اينها را نمى‌شود در اختيار دشمن قرار داد. امروز در اختيار دشمن است؛ وسيله و ابزار نفوذ فرهنگى است، ابزار سلطه فرهنگى دشمن است.