ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١٤ - حفاظت نوجوانان از عوارض سوء اينترنت در آمريكا

حفاظت نوجوانان از عوارض سوء اينترنت در آمريكا

در سال گذشته، بر اساس دستور رئيس جمهورى «آمريكا»، كميته‌اى براى تعيين مصاديق سايت‌هاى غيرمجاز اينترنتى تشكيل شد كه با اعلام فهرست سايت‌هاى ضدّ اخلاقى و ضدّ دينى، كار خود را آغاز كرد. به اين ترتيب، فهرست سايت‌هاى غيرمجاز توسط «وزارت پست، تلگراف و تلفن» به شركت‌هاى خدمات اينترنتى براى فيلترينگ اعلام شده است.

در پى اين امر، موضوع فيلترينگ در كانون توجّه رسانه‌هاى گروهى وارد شد و از جانب برخى، مورد انتقادهاى جدّى، همراه با اعلام نگرانى از دسترسى به اينترنت قرار گرفت.

اين در حالى است كه حتّى در كشور آمريكا كه محلّ تولّد و رشد سيستم‌هاى اينترنتى است، موضوع فيلترينگ بسيار جدّى گرفته شده و دولت و مجلس و دادگاه‌هاى آمريكا، به عنوان يك نگرانى ملّى به آن پرداخته اند. در گزارش حاضر به تجربه فيلترينگ سايت‌هاى اينترنتى در كشورهاى غربى و به ويژه آمريكا، نگاهى گذرا شده است.

تصويب زنجيره‌اى از قوانين محدود كننده استفاده از اينترنت در ايالات متّحده در سال ١٩٩٦ م. و با پيشنهاد بيل كلينتون، رئيس جمهور وقت اين كشور، آغاز شد. در قانون ياد شده كه به نام قانون صلاحيت ارتباطات،CAD [١] مشهور است، هرگونه اطّلاع‌رسانى مستهجن و غيراخلاقى براى نوجوانان كمتر از ١٨ سال، منع شده است.

به رغم جنجال‌هايى كه پس از مطرح شدن اين قانون به پا شد، چندى بعد، در سال ١٩٩٨ م. قانون ديگرى با نام‌COPPA [٢] به تصويب رسيد كه مطابق آن، متصدّيان صفحات اينترنتى از قرار دادن اطّلاعات مربوط به كودكان زير ١٣ سال به روى اينترنت، يا استفاده از اين قبيل اطّلاعات، بدون داشتن مجوّز از پدر و مادر آنها، منع و موظّف شدند در صفحات خود، نحوه جمع‌آورى اطّلاعات مربوط به كودكان را به طور مشخّص اعلام كنند. هم‌زمان با اين قانون، قانون ديگرى به نام‌COPA [٣] طرح شد كه سايت‌هايى را كه در آنها، مطالب آشكار جنسى‌[٤] يا عكس‌هاى مستهجن‌[٥] قرار داشت، محدود مى‌كرد. يكى از انگيزه‌هاى اصلى طرح اين قانون، حفاظت نوجوانان از عوارض سوء اينترنت بود. به طور دقيق‌تر، بخشى از اين قانون، استفاده مجازى از انتقال هرگونه اطّلاعات را كه ممكن است براى كودكان مضرّ باشد، منع مى‌كند.

پس از گذشت ٢ سال، در سال ٢٠٠٠ م. قانون ديگرى به نام‌CIPA [٦] مطرح شد كه مطابق آن، همه مدارس و كتابخانه‌هاى عمومى [كه براى اتّصال به اينترنت يا كامپيوترهاى متّصل به اينترنت از كمك‌هاى دولت استفاده كرده‌اند]، موظّف به بستن‌[٧] يا فيلتر كردن‌[٨] سايت‌هايى شده‌اند كه در آنها، تصاوير وقيح‌[٩] و عكس‌هاى شهوت‌انگيز مربوط به كودكان يا هر تصوير جنسى ديگرى‌[١٠] كه براى نوجوانان مضرّ باشد، قرار دارد.

در عين حال، مدارس موظّف هستند سياست‌هاى پيشنهادى سلامت استفاده از اينترنت‌[١١] را بپذيرند و حدّاقل يك گزارش از سياست‌هاى پيشنهاد شده ارائه دهند. همچنين موظّف هستند بر روى همه كامپيوترهاى متّصل به اينترنت، ابزارهاى فيلتركننده (مانند برنامه‌هاى فيلتركننده يا ديواره‌هاى آتشين‌[١٢] محدود كننده)، قرار دهند.

هرچند تمام اين قوانين مخالفانى نيز دارد و جنجال‌هاى زيادى در پى آنها به پا شده است، ولى اين‌طور به نظر مى‌رسد كه آمارهاى تهيّه شده، مربوط به آلوده شدن فرزندان خانواده‌ها و همچنين رشد بيش از حدّ سايت‌هاى ارائه دهنده مطالب جنسى، محرّك مهمّى براى طرح و اجراى اين قوانين بوده است. مطالب زير، از جمله گزارش‌ها و آمارهايى است كه از سال ١٩٩٩ م. در اين مورد ارائه شده است: