ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و شصت و شش
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
كشتى شكسته هارون يحيى
٤ ص
(٤)
گلستانه
٨ ص
(٥)
ميدان عاشقى
٨ ص
(٦)
رايت نبى (ص)
٩ ص
(٧)
غم تو فرق مى كند
٩ ص
(٨)
كجاى اردوگاه خالى است؟
١٠ ص
(٩)
1 شرايط تنها شدن حضرت سيّدالشّهدا (ع)
١٠ ص
(١٠)
1 1 شرايط جبهه دشمن
١٠ ص
(١١)
1 2 شرايط جبهه امام حسين (ع)
١١ ص
(١٢)
2 عوامل تنهايى ولى خدا
١١ ص
(١٣)
2 1 شبهه ها و فتنه ها
١١ ص
(١٤)
2 2 جعل شخصيّت در مقابل اهل بيت (ع)
١٢ ص
(١٥)
2 3 تحريف در معناى دين و مسلمان بودن
١٢ ص
(١٦)
2 4 بالا بودن هدف در دستگاه اولياى الهى
١٣ ص
(١٧)
2 5 نبود تزوير در منطق اولياى الهى
١٣ ص
(١٨)
2 6 رنگين تر بودن سفره جبهه مقابل
١٤ ص
(١٩)
3 علّت باز ماندن افراد از يارى ولى خدا
١٤ ص
(٢٠)
3 1 علاقه به دنيا
١٥ ص
(٢١)
3 2 جمع بين دنيا و آخرت
١٥ ص
(٢٢)
3 3 احساس عدم احتياج به ولى خدا
١٦ ص
(٢٣)
تفسير حديثى كه دستاويز مجسمّه است
١٧ ص
(٢٤)
كدامين اربعين؟
١٨ ص
(٢٥)
ريشه اختلافات در چيست؟
١٨ ص
(٢٦)
روش بررسى گزارش هاى تاريخى
١٨ ص
(٢٧)
پيام رسانى در گذشته هاى دور
١٨ ص
(٢٨)
نمونه هايى از سرعت سير در مسافرت هاى گذشته
١٩ ص
(٢٩)
مدّت توقّف آل الله (ع) در شهر كوفه
١٩ ص
(٣٠)
مدّت سفر از كوفه تا دمشق (شام)
٢٠ ص
(٣١)
مدّت توقّف در دمشق
٢٠ ص
(٣٢)
جابر اوّلين زائر حسينى
٢٠ ص
(٣٣)
مدّت سفر از دمشق تا كربلا
٢٠ ص
(٣٤)
طول مسير دمشق مدينه
٢٠ ص
(٣٥)
جمع بندى گزارش ها درباره مسير دمشق (شام) تا مدينه
٢٠ ص
(٣٦)
دو عامل مؤثر در سرعت سير
٢١ ص
(٣٧)
حركت شبانه
٢١ ص
(٣٨)
بررسى اشكال ها
٢٢ ص
(٣٩)
اشكال نخست
٢٢ ص
(٤٠)
پاسخ
٢٢ ص
(٤١)
اشكال دوم
٢٢ ص
(٤٢)
پاسخ
٢٣ ص
(٤٣)
اشكال سوم
٢٣ ص
(٤٤)
پاسخ
٢٣ ص
(٤٥)
توضيح
٢٣ ص
(٤٦)
فرجام سخن
٢٣ ص
(٤٧)
آموزگار حيا
٢٤ ص
(٤٨)
زينب (س)، آموزگار حيا و پاكدامنى
٢٤ ص
(٤٩)
حاصل روضه و اشك سحر
٢٥ ص
(٥٠)
معرفى كتاب
٢٨ ص
(٥١)
تا صبح ظهور نور، زينب جنگيد
٢٩ ص
(٥٢)
اندوهى كه زدوده شد
٣٠ ص
(٥٣)
جوانان يهودى در صف داعش
٣١ ص
(٥٤)
رودولف هُلييرهوك (ابوصهيب)
٣٥ ص
(٥٥)
اف بى آى مى خواست خيمه امام حسين (ع) را بيندازد
٣٧ ص
(٥٦)
سنّت و تجدّد در خاورميانه
٤٢ ص
(٥٧)
تعريف مفاهيم
٤٢ ص
(٥٨)
سنّت و مدرنيته، تعارض ذاتى يا شكلى؟
٤٣ ص
(٥٩)
ايران
٤٣ ص
(٦٠)
الف) سنّت گرايى با تأكيد بر ناسيوناليسم ايرانى شاخصه هاى اصلى اين رويكرد عبارتند از
٤٣ ص
(٦١)
ب) سنّت گرايى با تأكيد بر اسلام شيعى
٤٣ ص
(٦٢)
ج) نوگرايى با محوريت ليبراليسم
٤٣ ص
(٦٣)
د) نوگرايى با محوريت سوسياليسم
٤٣ ص
(٦٤)
تركيه خطّ مقدّم تجدّدخواهى
٤٤ ص
(٦٥)
مصر
٤٤ ص
(٦٦)
مثل برف
٤٥ ص
(٦٧)
مثل زغال
٤٥ ص
(٦٨)
آخرين دولت
٤٦ ص
(٦٩)
مقدّمه
٤٦ ص
(٧٠)
1 منشأ تعبير آخرين دولت
٤٦ ص
(٧١)
2 معناى آخرين دولت
٤٧ ص
(٧٢)
3 چرا پس آخرين دولت؟
٤٨ ص
(٧٣)
ازدواج حضرت
٥٠ ص
(٧٤)
خانواده امام (عج)
٥٠ ص
(٧٥)
آيا حضرت مهدى (عج) ازدواج كرده اند و همسر و فرزند دارند؟
٥٠ ص
(٧٦)
پوشش امام (عج)
٥١ ص
(٧٧)
خوراك امام (عج)
٥١ ص
(٧٨)
آيا غذاهاى امام زمان (عج) از دنياست يا بهشت؟
٥١ ص
(٧٩)
خود را وقف امامتان كنيد
٥٢ ص
(٨٠)
دعاى مضطرّانه فرج، اوّلين و مهم ترين محصول مجالس اهل بيت (ع)
٥٢ ص
(٨١)
محتواى مجالس از نظر امام حسين (ع)
٥٣ ص
(٨٢)
خطر جهل به دين و آخرت
٥٣ ص
(٨٣)
عزادار حقيقى و عمل به وظيفه اش در قبال امام زمان (عج)
٥٤ ص
(٨٤)
عزادار و مقاومت در عمليات انتقام
٥٨ ص
(٨٥)
نقش تسليم در تعالى
٥٩ ص
(٨٦)
مراتب فهم درك عقلانيّت تسليم
٥٩ ص
(٨٧)
دلايل مرتبه اوّل
٥٩ ص
(٨٨)
1 حقيقت ايمان
٥٩ ص
(٨٩)
2 ايمان و ورود به وادى امن
٦٠ ص
(٩٠)
3 قوام و دوام جامعه
٦٠ ص
(٩١)
4 شناخت شأن خود و خدا
٦٠ ص
(٩٢)
دلايل مرتبت دوم
٦٠ ص
(٩٣)
معيارهاى قرآنى و روايى
٦١ ص
(٩٤)
وامّا روايات
٦٢ ص
(٩٥)
تبيين روشن تر بحث
٦٢ ص
(٩٦)
ناصر العمر، مفتى فحشا و سنگدلى
٦٤ ص
(٩٧)
زندگينامه
٦٤ ص
(٩٨)
كودكى
٦٤ ص
(٩٩)
تحصيلات
٦٤ ص
(١٠٠)
تأليفات
٦٤ ص
(١٠١)
كتب
٦٤ ص
(١٠٢)
مناصب
٦٥ ص
(١٠٣)
فعّاليت سياسى
٦٥ ص
(١٠٤)
جريانات سياسى عربستان
٦٥ ص
(١٠٥)
فتاوا و مواضع شنيع و هولناك ناصر العمر
٦٥ ص
(١٠٦)
تبريك انهدام حرمين عسكريين (ع)
٦٥ ص
(١٠٧)
وجوب انهدام حرم امام حسين (ع)، حضرت ابالفضل (ع) و حضرت زينب (س)
٦٥ ص
(١٠٨)
شيعه ستيزى
٦٥ ص
(١٠٩)
پايگاه توهين به مقدّسات شيعيان
٦٥ ص
(١١٠)
شيعيان از آنفولانزاى خوكى خطرناك ترند!
٦٥ ص
(١١١)
متن فتواى شرم آور ناصر العمر در برخورد با شيعيان
٦٦ ص
(١١٢)
مساجد و حسينيه هاى شيعيان را تخريب كنيد
٦٦ ص
(١١٣)
وجوب دشمنى با حزب الله
٦٦ ص
(١١٤)
شيخى كه حزب الله را حزب اللّات ناميد
٦٧ ص
(١١٥)
براى پيروزى حزب الله دعا نكنيد
٦٧ ص
(١١٦)
ردّ هرگونه سازش با شيعيان
٦٧ ص
(١١٧)
مخالفت با قيام حوثى ها
٦٧ ص
(١١٨)
تظاهرات در بحرين حرام
٦٧ ص
(١١٩)
ايران ستيزى
٦٧ ص
(١٢٠)
توهين به امام خمينى (ره)
٦٧ ص
(١٢١)
تهمت آتش پرستى به ايران
٦٧ ص
(١٢٢)
حرام بودن رابطه با ايران
٦٨ ص
(١٢٣)
مفتى دربار
٦٨ ص
(١٢٤)
حرام بودن تظاهرات در عربستان سعودى
٦٨ ص
(١٢٥)
ترويج فحشا
٦٨ ص
(١٢٦)
فراتر از جهاد نكاح؛ جهاد نكاح با محارم
٦٨ ص
(١٢٧)
صادرات فاحشه به سوريه!
٦٨ ص
(١٢٨)
جهاد زناى ناصر العمر با خواهرش
٦٩ ص
(١٢٩)
جهاد لواط و استمنا!
٦٩ ص
(١٣٠)
نسخه كشف عورت براى پيروزى بر شيعيان
٦٩ ص
(١٣١)
مسائلى براى زنان
٦٩ ص
(١٣٢)
ماه عسل حرام
٦٩ ص
(١٣٣)
زبان عربى، زبان دين
٧٠ ص
(١٣٤)
قحطى كلاس هاى آموزشى در شهر
٧٠ ص
(١٣٥)
عربى، زبان دوم ماست
٧١ ص
(١٣٦)
دين شكنجه
٧٢ ص
(١٣٧)
تاريخچه شكنجه در جهان
٧٢ ص
(١٣٨)
معرفى گوشه اى از وسايل شكنجه در قرون وسطى
٧٢ ص
(١٣٩)
صندلى يهودا
٧٢ ص
(١٤٠)
صندلى تفتيش عقايد
٧٢ ص
(١٤١)
شكنجه در دنياى مدرن
٧٣ ص
(١٤٢)
خاخام شاپيرا، نويسنده كتاب عقايد پادشاه
٧٣ ص
(١٤٣)
جوان صهيونيست حامى كتاب عقايد پادشاه
٧٣ ص
(١٤٤)
شكنجه كودكان خردسال توسط يك خاخام يهودى
٧٣ ص
(١٤٥)
رقصيدن و عكس گرفتن در كنار شكنجه اسراى فلسطينى
٧٣ ص
(١٤٦)
آموزش شكنجه و ارسال لوازم شكنجه براى ساواك
٧٣ ص
(١٤٧)
قانون رسمى دادگاه عالى رژيم صهيونيستى درباره شكنجه
٧٣ ص
(١٤٨)
گزيده اى از خاطرات زنان آزاد شده از بند رژيم صهيونيستى
٧٤ ص
(١٤٩)
قربانيان فراموش شده
٧٥ ص
(١٥٠)
دو دهه كشتار و آوارگى كودكان
٧٥ ص
(١٥١)
آنگلو آمريكن ها و كودكان عراق
٧٦ ص
(١٥٢)
آنچه كه در انتظار كودكان عراق و سوريه است
٧٧ ص
(١٥٣)
مرگ
٧٧ ص
(١٥٤)
قطع عضو
٧٧ ص
(١٥٥)
ربوده شدن
٧٧ ص
(١٥٦)
خشونت هاى جنسى و قاچاق انسان
٧٧ ص
(١٥٧)
به كار گرفته شدن در گروه هاى مسلّح و بهره كشى اقتصادى به صورت كارگر
٧٧ ص
(١٥٨)
زندانى شدن
٧٧ ص
(١٥٩)
آمارهاى تاسّف برانگيز مرگ و مير كودكان
٧٧ ص
(١٦٠)
كودكان سورى وداع كرده با كودكى
٧٧ ص
(١٦١)
افزايش شديد نقص هاى وراثتى مادرزادى و ابتلا به سرطان در عراق
٧٨ ص
(١٦٢)
اورانيوم تضعيف شده بلاى جان مادران و نوزادان
٧٨ ص
(١٦٣)
مين هاى آمريكايى
٧٩ ص
(١٦٤)
نظام بهداشتى و درمانى نابسامان و كودكان نيازمند
٧٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٣ - قانون رسمى دادگاه عالى رژيم صهيونيستى درباره شكنجه

دوشيزه آهنى‌[١]

متّهم درون تابوت قرار گرفته و تدريجاً ميخ‌هاى تعبيه شده درون تابوت وارد بدن متّهم مى‌شود؛ البتّه ميخ‌ها به گونه‌اى تعبيه شده‌اند كه از وارد شدن به نقاط حسّاس بدن جلوگيرى شود.

شكنجه در دنياى مدرن‌

اگرچه بنابر قوانين بين‌المللى، شكنجه كردن متّهمان براى گرفتن اعتراف از آنها، عملى غيرقانونى و غيرانسانى تلقّى مى‌شود، ليكن كشورهاى اروپايى، آمريكا و رژيم صهيونيستى در صدر شكنجه‌گران قرار گرفته و كماكان براى اعتراف گرفتن و تفريح با متّهمان و زندانيان، اقدام به شكنجه آنان مى‌كنند؛ به عنوان مثال ماجراى شكنجه زندانيان عراقى در «زندان ابوغريب»،[٢] افشاى شكنجه زندانيان در «گوانتانامو»، خاطرات زندانيان از شكنجه شدن در «زندان‌هاى رژيم صهيونيستى» و ... همه حاكى از وجود شكنجه در زندان‌هاى غرب و يهوديان است.

نظر يهود درباره غيريهودى و نحوه ارتباط با آنها، اين است كه غيريهوديان به عنوان انسان درجه دو شناخته مى‌شوند و تنها يهوديان قوم برگزيده خداوند هستند؛ از نگاه يهود، غيريهوديان به دليل تخلّف از هفت فرمان نوح، مرتكب گناه شده و مستحقّ مرگ هستند. بنابراين هر يهودى مى‌تواند و واجب است كه غيريهودى را به دليل افكار و عقايدش، به قتل برساند.[٣] اخيراً در كتابى، به نام «عقايد پادشاه» كه توسط دو نفر از خاخام‌هاى يهودى در سرزمين اشغالى نوشته شده است، يهوديان براى نجات اسرائيل و همچنين قوم يهود، مى‌توانند هر غيريهودى، حتّى كودكان فلسطينى و عرب را به قتل برسانند.

خاخام شاپيرا، نويسنده كتاب عقايد پادشاه‌

بنابر نتيجه اين كتاب، كشتن و شكنجه غيريهودى، براى نجات اسرائيل، به دليل اينكه خداوند قوم يهود را به عنوان قوم برگزيده انتخاب كرده است، هيچ ايرادى نداشته و بلكه واجب است.[٤]

خاخام ارشد و رهبر معنوى يهوديان سفاردى عواديا يوسف نيز در جديدترين نظرات خود درباره غيريهود مى‌گويد: به طور كلّى خوردن يا نوشيدن تمام محصولاتى كه توسط غيريهوديان توليد مى‌شود، حرام است. وى همچنين در قسمت ديگرى از نظرات خود درباره غيريهوديان مى‌گويد: رفتن به مكان‌هاى مذهبى غيريهوديان، اعمّ از مسجد و كليسا به طور مطلق حرام است.[٥]

جوان صهيونيست حامى كتاب عقايد پادشاه‌

اكثريّت شكنجه‌گران گوانتانامو يهودى و خاخام بودند.

بنابر افشاى ابراهيم شن زندانى ترك در گوانتانامو، اكثريّت شكنجه‌گران اين زندان از يهوديان بوده و همواره در هر بازجويى، يكى از خاخام‌هاى مستقر در زندان، در طول شكنجه، اقدام به بازجويى از زندانيان مى‌كرده است.

وى در مصاحبه خود با روزنامه «واكيت»، چاپ «استانبول» گفت: من توسط يك فرمانده يهودى به نام «ياسف» شكنجه مى‌شدم، او وقتى مرا با برق شكنجه مى‌داد، مى‌گفت: بعد از عراق، ايران و سوريه، نوبت به تركيه مى‌رسد و زنان شما كنيزان ما و مردان شما برده‌هاى ما خواهند شد و قبر سلطان عبدالحميد را (شاه عثمانى كه از دادن سرزمين فلسطين به صهيونيست‌ها امتناع كرد) به آتش خواهيم كشيد.

ابراهيم شن افزود: اكثر افسران و بازجويان گوانتانامو، يهودى بودند و بر سرشان عرق‌چين مخصوص يهوديان را (كيپا) مى‌گذاشتند و در بازجويى مسلمان‌ها، حتماً يك روحانى يهودى (خاخام) نيز به عنوان ناظر شركت مى‌كرد. به گفته اين شهروند ترك، حدود ٩٠% مسئولان و افسران گوانتانامو نام يهودى داشتند و پانزده خاخام نيز در آنجا از مسلمانان بازجويى مى‌كردند. بازجويى‌ها غيرقابل‌تحمّل بود. زنان يهودى جوانان را هتك حرمت نموده و شكنجه مى‌كردند. در اطاقى مخصوص شكنجه، اسرا را با برق و دارو شكنجه مى‌دادند كه اكثر آن شكنجه‌ها منجر به ديوانگى مى‌شد و ٩٠ اسير در آن اطاق ديوانه شدند. چهارصد نفر از اسرا دست به خودكشى زدند.[٦]

شكنجه كودكان خردسال توسط يك خاخام يهودى‌

خاخام اليور نوآم هن بنابر اعتراف خود به دليل تبعيّت از احكام يهود، براى تربيت كودكان ٣ تا ٤ ساله از انواع شكنجه، همچون استفاده از انبر، چاقو و انواع وسايل استفاده مى‌كرده است تا حدّى كه چندين نفر از كودكان از ناحيه مغز آسيب ديده و در حال حاضر، زندگى نباتى دارند.[٧]

رقصيدن و عكس گرفتن در كنار شكنجه اسراى فلسطينى‌

به دنبال انتشار تصاوير زن نظامى رژيم صهيونيستى در كنار اسراى فلسطينى، موج جديدى از اعتراض‌ها عليه رفتارهاى غيرانسانى يهوديان و صهيونيست‌ها در رسانه‌ها، شكل گرفت. اين زن يهودى در مصاحبه خود گفت:

اين عكس‌ها نشان از دوران خوش من در زمان حضورم در ارتش بود و براى من بسيار مفرّح و لذّت‌آور بود تا در كنار اعراب، به صورت دست‌بسته عكس يادگارى بيندازم.

آموزش شكنجه و ارسال لوازم شكنجه براى ساواك‌

يكى ديگر از شواهد، مبنى بر خوى شكنجه‌گرى يهوديان و صهيونيست‌ها، همكارى «ساواك» با موساد براى مسائل اطّلاعاتى و شكنجه‌گرى بوده است؛ به نحوى كه بسيارى از شكنجه‌گران ساواك با رفتن به سرزمين اشغالى و به صورت مستقيم در موضوعات اطّلاعاتى و شكنجه‌گرى آموزش ديده‌اند و بسيارى هم با واسطه و توسط كتاب‌هاى ترجمه شده به زبان فارسى.[٨]

قانون رسمى دادگاه عالى رژيم صهيونيستى درباره شكنجه‌

بنابر اسناد افشا شده توسط رسانه‌ها، دادگاه عالى رژيم صهيونيستى در نامه‌اى غيررسمى به زندان‌ها و مراكز اطّلاعاتى اين رژيم، وجود شكنجه براى اعتراف گرفتن از زندانيان را يك امر لازم و ضرورى دانسته است، در اين دستور، همچنين استفاده از هر شيوه‌اى براى اعتراف گرفتن و شكنجه، بدون مانع توصيف شده است.