ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٩ - مدّت توقّف آل الله (ع) در شهر كوفه
چاپارها مسافرت كند.
نمونههايى از سرعت سير در مسافرتهاى گذشته
كاروانهاى همراه مسافر و بار، حتّى با مركبهاى غيربريد، مسيرهاى طولانىترى را در يك روز طى مىكردهاند.
بسيارى از مورّخان نوشتهاند: «حضرت سيّدالشّهدا (ع)، به همراه اهل بيت (ع) و يارانش، روز يكشنبه ٢٨ رجب سال شصت هجرى، از مدينه خارج و در شب جمعه، سوم شعبان، وارد مكّه شدند.»[١] همينطور گفتهاند: «فاصله اين دو شهر، هشتاد و شش فرسنگ بوده»[٢] و نيز نوشتهاند: «بين اين دو مكان مبارك، ده منزل قرار داشته است.»[٣] آنگونه كه از سفرنامه رفعت پاشا برمىآيد، او اين راه را در چهارده روز پيموده است.[٤] روشن است طى كردن مسيرى كه به صورت معمولى، حدّاقل ده روز وقت مىطلبد، در مدّت چهار يا پنج روز، به دليل در امان ماندن از يزيديان و فرار از بيعت بوده است.
نويسنده، در ادامه براى تقطيع زمان ها و دستيابى منطقى به زمان چهل روزه بعد از دهم محرّم ٦١ هجرى تا بيستم صفر، به تقطيع فواصل مكانى مىپردازد. به اين صورت كه:
١. مدّت سفر از كربلا تا كوفه؛
٢. مدّت اقامت در كوفه؛
٣. مدّت سفر از كوفه تا «دمشق (شام)»؛
٤. مدّت توقف در دمشق؛
٥. مدّت سفر از دمشق تا كربلا؛
٦. مدّت سفر از كربلا تا كوفه.
اهل بيت (ع) را بعد ازظهر روز يازدهم محرّم، از كربلا به سمت كوفه حركت دادند.[٥] مرحوم مفيد مىفرمايد: «فرداى روزى كه سر مقدّس را به كوفه وارد كردند، كاروان اهل بيت (ع) به آن شهر رسيدند.»[٦]
كاروان هنگامىكه به دروازه كوفه رسيد، دروازه شهررا بسته ديد.
اكنون به سخنان شيخ مفيد برمى گرديم كه فرمود: «فرداى روز ورود سر مبارك به كوفه، اسيران را وارد كوفه نموده و در مجلس ابن زياد حاضر ساختند.» بنابراين تاريخ ورود آل الله (ع) به شهر كوفه، روز دوازدهم بوده است.
مدّت توقّف آل الله (ع) در شهر كوفه
پيشتر اثبات كرديم كه روز ورود اسيران به كوفه، روز دوازدهم محرّم بوده است و در وضعيتى كه با توجّه به زندانى بودن آل الله (ع) و ندامت مردم كوفه، هر آن احتمال برپايى انقلاب و شورشى مردمى مىرود، بسيار طبيعى است كه ابن زياد براى حركت دادن اسيران و سرهاى شهيدان عجله داشته باشد. حال اگر اين حقيقت را اضافه