ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٨ - عزادار و مقاومت در عمليات انتقام
در اين مرتبه، عزادار حقيقى اين حقيقت را با عمق وجودش درك كرده است كه محبّت به اهل بيت (ع) بدون دشمنى با دشمنان آنان و ضربه زدن به دشمنانشان، دروغى بيش نيست.
براى همراهى با محمّد و آل محمّد (ص) بايد مثل آنها، از همه چيز در راه خدا بگذرى. در اين راه، جان دادن آسانترين كار است. بايد از مال و آبرو و از شهرت و مقام و از همه اعتبارات فانى دنيا گذشت.
درست به همين علت است كه عزادار سالك، بلافاصله پس از درخواست همراهى با محمّد و آل محمّد (ص) از خداوند، چنين مىگويد:
«وَ انْ يُثَبِّتَ لى عِنْدَكُم قَدَمَ صِدقٍ فِى الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ؛
و اينكه گامهاى صدق و راستى را برايم در نزد شما استوار گرداند.»
چنين شرايطى است كه به مودّت خالص دست يافتهايم و لايق محضر آنها و محبوب و مقرّب امام زمان (ع) خواهيم شد.
عزادار و مقاومت در عمليات انتقام
عزادار در راه وفادارى و همدلى با امام زمانش، چنان قدرتمند و استوار است كه خود را براى هر سختى و بلايى آماده كرده است. او درس استقبال عاشقانه از بلا و شهادت را از امام حسين (ع) و اصحاب عاشق و باوفاى او، به خوبى فراگرفته است و اين سخن سيّدالشّهدا (ع) را با يقين و شيرينى پذيرفته است كه خطاب به يكى از يارانش فرمودند:
«وَاللهِ الْبَلاءُ والْفَقْرُ وَالْقَتْلُ اسْرَعُ الى مَنْ احَبَّنا مِنْ رَكْضِ الْبَراذينِ، وَ مِنَ السَّيْلِ الى صِمْرِهِ. قُلْتُ وَ ماالصِّمْرُ؟ قالَ: مُنْتَهاهُ و لَوْلَا أَنْ تَكُونُوا كَذلِكَ لَرَأَيْنَا أَنَّكُمْ لَسْتُمْ مِنّا؛[١]
به خدا سوگند! بلا و فقر و قتل به سوى دوستان ما، از حركت اسبان تيزپا و جريان سيل در صمرش سريعتر است. عرض كردم صمر چيست؟ فرمودند: منتها اليه سيل (قرارگاه سيل). اگر چنين نبود، هر آينه ما شما را از خود نمىدانستيم.»
آرى. اگر كسى مثل حسين (ع) اهل جهاد و شهادت و اهل صبر بلاها و دشمنىها و اذيّتها در راه دين نباشد، حضرت او را از خودشان نمىدانند. راه و منش او راه مردمى است كه سيّدالشّهدا (ع) اينگونه آنها را مذمّت مىكنند:
«حقّا كه مردم، بندگان دنيايند و دين ناچيزى، بىجان بر زبانشان است كه برگردش تا آنجا حلقه مىزنند كه دنيايشان در فراخ باشد و هرگاه با بلا آزموده شوند، دينداران اندك گردند.»[٢]
پىنوشتها:
[١]. «بحارالأنوار»، ج ٤٤، ص ١٩٥.
[٢]. «اصول كافى»، ج ١، ص ٣٠.
[٣]. همان، ج ١، ص ٣٢.
[٤]. «كنزالعمّال»، ح ٢٨٩٨٢.
[٥]. «العلم و الحكمه فى الكتاب و السّنّه»، ص ٢٠٩.
[٦]. «امالى شيخ طوسى»، ص ٣٠٣ [١١] المجلس الحادى عشر.
[٧]. «بحارالأنوار»، ج ١، ص ٢١٤.
[٨]. تفقّه يعنى به دنبال فهم عميق و دقيق و همهجانبه بودن.
[٩]. «محاسن برقى»، ج ١، ص ٢٢٩.
[١٠]. «اصول كافى»، ج ١، ص ٣٥.
[١١]. «تحف العقول»، ص ٤١٠.
[١٢]. «محاسن برقى»، ج ١، ص ٥.
[١٣]. «اختصاص»، ص ٢٤٥.
[١٤]. «بحارالأنوار»، ج ٧٧، ص ١٢٢.
[١٥]. توقيع شريف حضرت مهدى (ع) خطاب به شيخ مفيد، «بحارالأنوار»، ج ٥٣، ص ١٧٦.
[١٦]. يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ\* روزى كه ما هر گروهى از مردم را با پيشوايشان دعوت مىكنيم.» سوره اسراء، آيه ٧١.
[١٧]. سوره سبأ، آيه ٤٦.
[١٨]. «بحارالأنوار»، ج ٥٣، ص ١٧٧.
[١٩]. زيارت عاشورا.
[٢٠]. سوره انفال، آيه ٣٩.
[٢١]. سوره حديد، آيه ١٠.
[٢٢]. «موسوعة كلمات الامام الحسين»، ص ٣٩٥.
[٢٣]. سوره احزاب، آيه ٢٣.
[٢٤]. «موسوعه كلمات الامام الحسين»، ص ٣٦١.
[٢٥]. «مفاتيح الجنان»، زيارت عاشورا.
[٢٦]. زيارت جامعه كبيره.
[٢٧]. براى اطّلاع بيشتر از وظايفى كه نسبت به منتقم اصلى و منجى عالم به عهده داريم، به بخش چهارم كتاب «آشتى با امام زمان (ع)» مراجعه شود.
[٢٨]. «بحارالأنوار»، ج ٦٤، ص ٢٤٩، ح ٨٥.
[٢٩]. انَّ النَّاسَ عَبيدُ الدُّنْيا وَ الدّينُ لَعِقٌ عَلى الْسِنَتِهِمْ يَحُوطُونَهُ مادَرَّتَ مَعائِشُهُمْ فَاذا مُحِّصُوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّيَّانُونَ. «موسوعة كلمات الحسين (ع)»، ص ٣٥٦.