ازدواج حضرت، يا طولانى بودن عمر همسر ايشان است كه دليلى براى آن نداريم يا آنكه حضرت، پس از رحلت همسر، مجبور هستند با ديگرى ازدواج كنند يا به دليل ازدواج، بايد فرزندانى داشته باشند كه سرپرستى آنها موجب شناخته شدن حضرت مى‌شود و ...

البتّه اين مطالب هم، سست و بى‌اساس است. ممكن است حضرت در برهه‌اى از حياتشان- حتّى در غيبت- همسرى اختيار كنند و آن زن از دنيا برود. در اين صورت، ايشان هم به سنّت نبوى عمل كرده و هم مشكلات و پيامدهايى براى آن حضرت پيش نمى‌آيد.

آيت‌الله صافى گلپايگانى در اين باره مى‌گويد:

بايد متذكّر بود كه جواب اين پرسش، در هاله قدس غيبت امام (عج) قرار دارد و خفا بودن ايشان كه يكى از نشانه‌ها و خصايص آن حضرت است، در اين نواحى نيز اثر گذاشته است. بنابراين به طور تحقيق و يقين نمى‌توان به آن پاسخ داد؛ چون احاديث و روايات اطمينان‌بخشى در دست نداريم يا اينكه به نظر حقير نرسيده است و اگر در عصر ائمّه (ع) و در وقت صدور ساير روايات، اين‌گونه پرسش‌ها مطرح شده باشد، شايد بعضى روّات احاديث، به حفظ و ضبط احاديث آن همّت نگماشته‌اند.

بعضى روايات هم كه در دسترس است، با چشم‌پوشى از وضع سند و متون آنها، از جهت اختلاف نسخه ضعيف هستند؛ مانند روايت شيخ الطّائفه، شيخ طوسى كه از مفضل‌بن عمر روايت مى‌كند كه امام صادق (ع) فرمودند:

«هيچ‌يك از فرزندان او و ديگران، از محلّ وى اطّلاع ندارند.»

امّا «الغيبة» نعمانى اين حديث را اين چنين روايت كرده است:

«... و از جايگاهش هيچ كس از دوست و بيگانه آگاهى نمى‌يابد.»

با وجود اين اختلاف، يعنى روايت نعمانى به جاى وُلده، وَلىِ است و استناد به «الغيبة» شيخ طوسى، اطمينان‌بخش نيست؛ بلكه نقل الغيبة نعمانى از بعضى جهات، مانند سند و لفظ حديث، معتبرتر است.

بعضى روايات ديگر مانند خبر كمال‌الدّين انبارى و خبر زين‌الدّين مازندرانى نيز قابل استناد نيست و بعضى ديگر مثل فقرات بعضى ادعيّه و زيارات نيز صراحت ندارد و قابل حمل بر عصر ظهور است و علاوه بر فرض قبول دلالت، متعرّض خصوصيات و تفضيلات نيست. فقط به طور اجمال، متزوّج بودن و فرزند داشتن آن حضرت را بيان مى‌كنند.

خلاصه سخن آنكه، اگرچه همسر و فرزند داشتن آن حضرت محتمل است، امّا در بررسى اخبار، به حديث معتبرى كه موجب اطمينان باشد، نرسيديم و دنبال كردن و تعقيب اين موضوع هم لزومى ندارد.

بنابراين ما نه دليلى بر ازدواج حضرت داريم و نه سندى بر ازدواج نكردن ايشان. ضمن اينكه مبهم بودن اين مسئله مى‌تواند داراى حكمتى باشد؛ چون در هر صورت، مشكلاتى پيش مى‌آيد.

پوشش امام (عج)

امام زمان (عج) در قبل و بعد از ظهور، چه نوع لباسى مى‌پوشند؟ آيا لباس ايشان مثل لباس روحانيون است يا لباس عربى و شال سبز و عمّامه سبز بر سر دارند؟

امام زمان (عج) در زمان غيبت براى ناشناخته ماندن، از لباس‌هاى مختلفى استفاده مى‌كنند و در لباس‌هاى متعدّدى ديده شده‌اند. لباس ايشان در زمان ظهور، مانند لباس پدران بزرگوارشان (ع) و پيامبر اكرم (ص) است. حضرت على (ع) مى‌فرمايند:

«به خدا سوگند! گويى او را با چشم خود مى‌بينم كه وارد مكّه شده، در حالى كه بُرد يمانى پيامبر (ص) بر تن و عمّامه‌اى زرد بر سر دارد. كفش‌هاى پيامبر (ص) اندازه پاى اوست ...»

خوراك امام (عج)

آيا غذاهاى امام زمان (عج) از دنياست يا بهشت؟

در مورد خوراك ايشان، روايت خاصّى نداريم؛ امّا به طور عادى غذاى ايشان طبيعى و از دنياست؛ زيرا سنّت و قانون الهى اين است كه غير از موارد استثنايى، خلاف قانون عادى جهان آفرينش عمل نشود. پس امام (عج) بدن معمولى دارند و از غذاى طبيعى استفاده مى‌كنند؛ هرچند ممكن است در بعضى مواقع، خداوند هديه‌اى براى ايشان بفرستد؛ چنان‌كه لطفش شامل حال حضرت مريم (س) و ديگران نيز شده است.

آدرس مطلب:

http :////bfnews .ir /vdcgqn ٩ nq ٤ prra .html

آينده روشن‌

http :////bfnews .ir