لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٨ - نماز مكن در حرير محض

شده است از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم كه حق سبحانه و تعالى دشمن مى‌دارد جامه را كه اين كس را مشهور سازد ميان مردم و بنا بر مذهب اكثر علما خلاف مروت است و منافات با عدالت دارد و قرمزى از آن بابست و احاديث بسيار وارد شده است قريب به تواتر كه دلالت مى‌كند بر كراهت جامه سرخ خصوصا تيره.

و در حديث موثق كالصحيح از حماد بن عثمان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه مكروهست نماز در جامه نارنجى سير كه از گل كافشه رنگ كرده باشند و در حديث كالصحيح ديگر از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه مكروه است نماز در جامه گلى كه زعفران بخور او داده باشند تا خوب سرخ تيره شده باشد.

و در حديث كالصحيح ديگر به همين عبارتست و آن چه نهى واقع شده است از پوشيدن جامه سرخ بسيار است و محمولست بر كراهت و اما ثانى پس بتحقيق كه غير از اين حديث حديث صحيح ريان بن صلت بر جواز آن دارد شده است و اندكى بيشتر گذشت و ديگر روايت كرده‌اند كلينى و شيخ در صحيح از حسين بن سعيد كه گفت خواندم كتابتى را كه نوشته بود محمد بن ابراهيم به خدمت حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما و سؤال كرده بود از نماز كردن در جامه كه بعوض پنبه كج كرده باشند آيا جايز است يا صحيح است آن نماز پس حضرت در جواب او نوشتند و من خواندم جواب حضرت را كه باكى نيست در نماز كردن در آن و از اين خبر ظاهر مى‌شود كه خبر مصنف غير اين خبر است و ليكن در سؤال و جواب مشترك بوده‌اند و ازين باب بسيار است و ممكن است كه حمل كنند اين ثوب را بر ثوبى كه نماز در