لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٢ - نمازهاى واجب

ساعات شب كه قريب باشند بروز و تا نصف شب به اين جانب اقربست و چون اهل البيت معنى واقع قرآن را مى‌دانند معنى منحصر است در اين و جمعى كثير از خاصه و عامه ذكر كرده‌اند در اين آيه كه مراد از اقامت صلاة در دو طرف روز نماز صبح است و ظهر و عصر زيرا كه نماز صبح در طرف اول روز واقع مى‌شود و ظهر و عصر در طرف آخر روز واقع مى‌شود و مراد از زلف شب نماز شام و خفتن است و ديگر حق سبحانه و تعالى فرموده است‌ «حافظوا» يعنى محافظت نماييد به آن كه در اوقات فضيلت با شرايط و اركان و آداب به جا آوريد نمازهاى پنجگانه را خصوصا نماز وسط آنها را و حضرت فرمودند كه نماز وسطى نماز ظهر است و سبب آن كه اهتمام به آن بيشتر از ساير نمازهاست آنست كه آن اول نمازيست كه حق سبحانه و تعالى بر خلايق واجب گردانيده است و ممكن است كه در اول بعثت همين نماز ظهر واجب بوده باشد چون مدار بر تخفيف بود در اوايل بعثت تا مرتبه مرتبه بر ايشان تكاليف زياده شد يا آن كه جبرئيل كه نمازها را آورد اوّل ظهر را آورد و بعد از آن در وقت عصر آمد و عصر را آورد چنانكه خواهد آمد.

و آن كه مسمّى شد به وسطى از آن جهت است كه در وسط دو نماز واقع است در روز و آن نماز صبح است و نماز عصر و حضرت فرمودند كه بعضى از قراء چنين خوانده‌اند «و الصّلاة الوسطى و صلاة العصر» چنانكه عامه نيز از حضرت سيد المرسلين ٦ روايت كرده‌اند كه حضرت چنين مى‌خواندند و اين قرائت مؤيد اين است كه صلاة وسطى نماز عصر نيست چنانكه اكثر عامه بر اينند و ظاهرش آنست كه نماز ظهر باشد چون ظهر و عصر را با يكديگر ذكر مى‌كنند و اين حل بنا بر نسخه‌ايست كه واو در آن باشد چنانكه در تهذيب هست و در علل الشرائع نيز موجود است و موافق است با