لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٤ - مردى كه كور باشد و نماز كرده باشد بر خلاف قبله

ناشايسته پس جبرئيل دست مبارك حضرت سيّد الأنبياء ٦ را گرفت و روى حضرت را به جانب كعبه كرد و آنها كه در عقيب آن حضرت نماز مى‌كردند روهاى خود را در نماز به جانب كعبه كردند به حيثيتى كه مردان به جاى زنان رفتند و زنان به جاى مردان پس اول نماز ايشان بسوى بيت المقدس بود و اخر نماز ايشان به جانب كعبه پس اين خبر بمسجد بنى عبد الاشهل رسيد در مدينه و اهل آن مسجد دو ركعت نماز عصر را كرده بودند روى ايشان را نيز به جانب كعبه كردند و اوّل نماز ايشان بسوى بيت المقدس بود و آخر نماز ايشان بسوى كعبه پس آن مسجد را مسجد دو قبله ناميدند پس مسلمانان به خدمت آن حضرت ٦ عرض نمودند كه نمازهاى ما كه بسوى بيت المقدس كرديم ضايع خواهد شد يا رسول اللَّه پس حق سبحانه و تعالى اين آيه را فرستاد كه حق سبحانه و تعالى هرگز ايمان شما را ضايع نخواهد گردانيد كه نماز را به جانب بيت المقدس كرده‌ايد و حق سبحانه و تعالى نماز را ايمان ناميد تا دلالت كند بر آن كه هر كه نماز نمى‌كند ايمان ندارد و بتحقيق كه اين حديث را بر نحوى كه وارد شده است بحسب سند بلكه اسانيد بسيار و متن كه مشتمل است بر زيادتى بى‌شمار در كتاب نبوت و معجزات آن حضرت ذكر كرده‌ام هر كه تفصيل آن را خواهد بايد كه رجوع به آن كتاب كند و بعضى از اين خبر در حسن كالصحيح از حلبى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست و بعضى در موثقه ابو بصير از احدهما صلوات اللَّه عليهما و بعضى از موثقه كالصحيحه ابو بصير از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه.

[مردى كه كور باشد و نماز كرده باشد بر خلاف قبله‌]

(و روى عن عبد الرّحمن بن ابى عبد اللَّه انّه سئل الصّادق صلوات اللَّه عليه عن رجل اعمى صلّى على غير القبلة فقال ان كان فى وقت فليعد و ان كان الوقت قد مضى فلا يعيد قال و سألته عن رجل‌