لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٤ - وقت نماز عشاء

وارد شده است.

از آن جمله در حديث موثق كالصحيح وارد شده است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه بر ماست كه نماز كنيم وقتى كه آفتاب از ما غايب شود و هم چنين در صبح و بر جمعى ديگر كه از ما دورترند بر ايشان است كه افق خود را ملاحظه نمايند و اكثر علما بيان كرده‌اند اين مضمون را و اگر چه احوط آنست كه در چنين صورتى اگر نماز شام باشد نكند و اگر صبح باشد نماز نكند و اگر آفتاب بر كوه طالع شده باشد و بر او طالع نشده باشد نيت ادا و قضا نكند.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه اذا غابت الشّمس فقد حلّ الافطار و وجبت الصّلاة)

و از آن حضرت منقولست كه فرمودند كه هر گاه آفتاب پنهان شود جايز است افطار و واجبست نماز شام و اين حديث را مسند نديده‌ام و ليكن قريب باين احاديث معتبره وارد شده است و بعضى گذشت و دغدغه نداريم در آن كه حضرات ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم اين مضمون را فرموده‌اند و هم چنين احاديث متواتره وارد شده است كه غيبوبت آفتاب بذهاب حمره مشرقيه است از آن جمله در قوى كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه وقت مغرب وقتى است كه سرخى جانب مشرق زايل شود و مى‌دانى كه چرا چنين است راوى گفت نه حضرت فرمودند كه زيرا كه مشرق مشرفست بر مغرب و حضرت دست مبارك راست را بر بالاى دست چپ داشتند و فرمودند كه هر گاه آفتاب از طرف مغرب غايب مى‌شود سرخى از جانب مشرق زايل مى‌شود يعنى سرخى مشرق عكس آفتابست كه بر بخارات جوّ افتاده است بمنزله آفتاب كه بر كوه باشد.

و در حديث موثق كالصحيح از يونس بن يعقوب منقولست كه عرض‌