لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٤ - نماز زن و مرد در اطاق واحد

ممكن باشد و اگر نه بچشم و اگر چه در زمينى باشد كه از بلاد كفر باشد و از بلاد اسلام منقطع باشد بانكه مثلا اسير كفار شده باشد و از ترس ايشان نماز نتواند كرد نماز را به ايما مى‌كند چنانكه در باب خوف خواهد آمد

[نماز در بند]

(و سأله سماعة بن مهران عن الاسير ياسره المشركون فتحضره الصّلاة فيمنعه الّذى اسره منها فقال يؤم أيما)

و به اسناد موثق كالصحيح از سماعه منقول است كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از اسيرى كه كفار اسير كرده باشند او را و وقت نماز داخل شود و آن كافرى كه او را اسير كرده است منع كند او را از نماز حضرت فرمودند كه ايما مى‌كند به سر يا بچشم.

[نماز زن و مرد در اطاق واحد]

(و سال معاوية ابن وهب ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الرّجل و المرأة يصلّيان فى بيت واحد فقال اذا كان بينهما قدر شبر صلّت بحذاه وحدها و هو وحده لا باس)

و در حديث صحيح منقول است از ابن وهب كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه مرد و زن در يك يورت نماز مى‌توانند كرد حضرت فرمودند كه هر گاه يك شبر در ميان ايشان فاصله باشد برابر او مى‌تواند ايستاد كه هر يك براى خود نماز منفرد بكنند باكى نيست و يك شبر فاصله را حمل كرده‌اند بر تقدّم مرد به يك شبر چنانكه اخبار ديگر بر آن دلالت كرده است و در اين صورت محاذات مجازى خواهد بود.

(و فى رواية زرارة عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه اذا كان بينها و بينه قدر ما يتخطّى او قدر عظم الذّراع فصاعدا فلا باس صلّت بحذاه وحدها)

و بسند صحيح از زراره منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه در اين صورت كه حضرت فرمودند كه هر گاه ميان مرد و زن بقدر گامى باشد يا بقدر استخوان ذراع يا بيشتر باكى نيست كه زن محاذى مرد