لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥٤ - دعاى هنگام شنيدن اذان

رسالت كرد كه آن نهصد و پنجاه سال است و او را بمثل كوه احد طلا بوده باشد و همه را در راه خدا صرف كند و آن قدر عمر بيابد كه هزار حج پياده بكند و از روى ظلم در ميان صفا و مروه شهيد شود و ترا امام نداند يا على بوى بهشت را نخواهد شنيد و داخل بهشت نخواهد شد و در باب عين نقل كرده است كه حضرت فرمودند كه على از من است و من ازويم و على ولى و پيشواى هر مؤمن است بعد از من و على و شيعه او ايشانند رستگاران در روز قيامت و من شهرستان علم الهم و على در آن شهر است و على بيان مى‌كند از جهة امّت من آن چه را آورده‌ام از جهة ايشان بعد از من دوستى او ايمان است و دشمنى او نفاق است و دوستى او و نظر كردن به او عبادتست و على بهترين خلايق است هر كه شك كند در او كافر است و على بهترين خلايق است و هر كه ابا كند كافر است و على قسمت كننده دوزخ و بهشت است و على مثل باب حطه است كه در بنى اسرائيل بود هر كه داخل شد در آن باب مؤمن است و هر كه بيرون رفت كافر است و على از من بمنزله هارون است از موسى غير از آن كه بعد از من پيغمبرى نخواهد بود و اگر نه پيغمبر مى‌بود.

(و روى الحارث بن المغيرة النّصري عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال من سمع المؤذّن يقول اشهد ان لا اله الّا اللَّه و اشهد ان محمّدا رسول اللَّه فقال مصدّقا محتسبا و انا اشهد ان لا اله الّا اللَّه و اشهد انّ محمّدا رسول اللَّه اكتفى بها عن كلّ من ابى و جحد و اعين بها من أقرّ و شهد كان له من الاجر عدد من انكر و جحد و عدد من اقرّ و شهد)

و بسند صحيح و حسن كالصحيح منقول است از حارث از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر كه بشنود كه مؤذّن شهادتين مى‌گويد و او بگويد از روى تصديق و ايمان خالصا للَّه كه من نيز گواهى مى‌دهم به وحدانيّت‌