لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٦ - باب ركود الشمس

نبوده است او را كسى كه دفع مذلت و خوارى از او كند و نه چنين است كه صد هزاران هزار از ملائكه مقربين و انبياء مرسلين و غير ايشان كه عبادت او كنند تاثيرى كند در بزرگى او و اگر نكنند نقصى بهم رسد در عظمت و جلالت او و بعد از آن بر سبيل التفات فرموده است كه خداوند خود را بزرگ دان به بزرگى عظيم يعنى از آن بزرگتر است كه عقل و وهم بذات مقدس او يا به صفات مقدسه او تواند رسيد پس محمد بن مسلم گفت فداى تو گردم محافظت كنم بر اين كلام در وقت زوال آفتاب حضرت فرمودند كه بلى چنانكه محافظت مى‌كنى چشمان خود را يا چشم خود را چنانكه در بعضى از نسخ على عينك است پس چون زوال شد و آفتاب ميل به پستى كرد فرشتگان از پشت سر مدد مى‌كنند و حركت مى‌دهند آفتاب را تا غروب كند و محتمل است كه فرشتگانى ديگر باشند كه جذب كنند و اينها دفع كنند يا اين هفتاد هزار فرشته جذب و دفع مى‌كنند تا نصف روز و بعد از آن هفتاد هزار فرشته ديگر جذب و دفع مى‌كنند تا غروب اين ترجمه حديثست كه مذكور شد اما مراد حضرت صلوات اللَّه عليه بر ما ظاهر نيست ممكن است كه چون محمد بن مسلم از علماء ربّانى است فهميده باشد چنانكه حضرت به او فرمودند كه تو اهليت جواب دارى و امثال اين اخبار را از حضرت سيّد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللَّه عليهم اجمعين وارد شده است و بر ماست كه تسليم كنيم و به سبب آن كه عقل ما به آن نرسد رد نكنيم چنانكه در فوايد مقدمه مذكور شد و اللَّه تعالى يعلم.

(و سئل الصّادق صلوات اللَّه عليه عن الشّمس كيف تركد كلّ يوم و لا يكون لها يوم الجمعة ركود قال لأنّ اللَّه عزّ و جلّ جعل يوم الجمعة اضيق الايّام فقيل له و لم جعله اضيق الايّام قال لأنّه لا يعذّب‌