لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٤ - نماز مكن در حرير محض

عسكرى باشد يا صاحب الامر صلوات اللَّه عليهما چون از جمله وكلاء حضرت صاحب الزمانست و سؤال كردم از نماز كردن در پوست خرگوش حضرت نوشتند در فرمان همايون كه مكروهست اگر چه گاه هست كه مكروه را بر حرام اطلاق مى‌كنند و ليكن ظاهرش كراهت است به اعتبار اخبار ديگر.

و در حديث صحيح از جميل منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از نماز كردن در پوست روباه حضرت فرمودند كه اگر آن را تذكيه كرده باشند باكى نيست و در حديث حسن كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه از آن حضرت سؤال كردند كه آيا نماز مى‌توان كرد در لحاف يا پوستين زنان كه از پوست روباه باشند حضرت فرمودند كه اگر تذكيه كرده باشند خوبست و هم چنين در كالصحيح ديگر و به ازاء اين اخبار در نهى اخبار وارد شده است و ليكن اين اخبار اصح و اكثر است و آنها اشهرند در عمل اصحاب به آن‌ها چون اكثر عمل به آن‌ها كرده‌اند و اينها را حمل بر تقيه كرده‌اند و ظاهرا اگر كسى عمل كند به اين‌ها نيز جايز است هر چند موافق عامه باشند چون موافق خاصه نيز هستند و احتياط در دين تركست اگر چه يك مو باشد و اللَّه تعالى يعلم.

[نماز مكن در حرير محض‌]

(و قال فيها و لا تصلّ فى ديباج و لا حرير و لا وشى و لا فى شى‌ء من ابريسم محض الّا ان يكون ثوبا سداه ابريسم و لحمته قطن او كتان)

و پدرم در رساله ذكر كرده است و عبارت فقه رضويست كه حضرت صلوات اللَّه عليه فرموداند كه نماز مكن در ديبا كه نوعى است از حرير محض غالبا و معنى آن آنست كه منقش و ملوّن باشد اگر چه غير حرير باشد و نه در جامه حرير محض و نه در جامه منقّش به بسمه و گلى و امثال آن و اغلب آن بوده است كه جامه حرير را منقش مى‌كرده‌اند و اگر شامل غير حرير باشد كه طلا