لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨٢ - همه زمين محل نماز است

باب المواضع الّتى تجوز فيها الصّلاة و المواضع الّتى لا تجوز فيها

اين بابى است در مواضعى كه نماز در آن جايز است اعم از آن كه مستحب باشد يا جايز و مواضعى كه جايز نيست نماز در آن مواضع اعم از كراهت و حرمت.

[همه زمين محل نماز است‌]

(قال النّبيّ ٦ اعطيت خمسا لم يعطها احد قبلى جعلت لي الارض مسجدا و طهورا و نصرت بالرّعب و احلّ لي المغنم و اعطيت جوامع الكلام و اعطيت الشّفاعة)

منقولست در صحيح از حضرت سيد المرسلين ٦ كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى پنج چيز بمن كرامت فرموده است كه كسى را پيش از من كرامت نفرموده است.

اول آن كه همه زمين را محل نماز من و امت من گردانيد كه در هر جا كه خواهيم نماز كنيم بخلاف ساير انبياء صلوات اللَّه عليهم كه بر ايشان لازم بود كه در معابد خود نماز كنند و در غير كنيسه و بيعه نماز نمى‌كردند و هم چنين زمين را از جهة من مطهّر گردانيد بانكه با عدم وجدان آب تيمّم كنيم و ته كفش و ته پا را پاك كند و سنگ استنجا و خاك ولوغ كلب و ساير چيزها كه گذشت و زمين اعم است از خاك و سنگ ديگر نصرت يافتم به رعب و در بسيارى از روايات وارد شده است‌ (مسيرة شهر) يعنى حق سبحانه و تعالى خوف مرا در دل دشمنان من مى‌اندازد يك ماهه راه و مشهور آنست كه اين معنى بعد از قتل‌