لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٥٩ - وقت نماز عشاء

آن تا ثلث شب و بعد از آن تا نصف شب و از نصف گذرانيدن حرام است و ليكن تا صبح اداست و نماز خفتن را بعد از فراغ از شام مى‌توان كرد و افضل آنست كه بعد از سرخى مغربى به جا آورد و تا ثلث شب وقت فضيلت است و تا نصف وقت جواز و بعد از آن معاقب است اما ادا است تا صبح و احوط آنست كه بعد از نصف شب نيت ادا و قضا نكند بلكه نيت نماز واجب كند و اللَّه تعالى يعلم.

(و روى محمّد بن يحيى الخثعمىّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال كان رسول اللَّه ٦ يصلّى المغرب و يصلّى معه حىّ من الانصار يقال لهم بنو سلمة منازلهم على نصف ميل فيصلّون معه ثم ينصرفون إلى منازلهم و هم يرون مواضع سهامهم)

و در بعضى نسخ‌ نبلهم‌ و بسند ضعيف از محمد بن يحيى موثق سنى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه حضرت سيّد المرسلين ٦ نماز شام را مى‌كردند و قبيله از انصار كه ايشان را بنو سلمه مى‌گفتند و خانهاى ايشان تا مسجد آن حضرت ٦ نصف ميل بود كه بحسب مشهور قريب بدو هزار ذرع باشد با آن حضرت نماز مى‌كردند و به خانهاى خود مى‌رسيدند و اگر تيرى مى‌انداختند مى‌ديدند كه تير ايشان كجا مى‌افتد غرض اينست كه مى‌بايد بحسب ظاهر كه آن حضرت نماز را در حالت فرو رفتن قرص كرده باشند كه نماز كرده باشند و قريب بدو هزار قدم راه رفته باشند و تاريك نشده باشد اگر چه ممكن است كه بعد از ذهاب حمره نيز آن حضرت نماز را سبك كرده باشند چون نماز جماعت را مخفف مى‌كردند و دو هزار قدم اندكى است خصوصا بر مذهب صدوق كه نصف ميل هفتصد و پنجاه ذرع است و اظهر آنست كه اين حديث را حضرت از روى تقيه فرموده باشند اگر فرموده باشند