لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٦ - نماز در لباسى كه دست اهل كتاب بر آن ماليده باشد

و از آن جمله است احاديث صحيحه كه در مشك وارد شده است كه نافه مشك را با خود نگاه مى‌توان داشت و با او نماز مى‌توان كرد هر چند علم عادى هست كه آهو نافه را مى‌اندازد و اگر آهو را كشند كفار مى‌كشند و ذبيحه ايشان ميته است و چون از دست مسلمانان مى‌گيريم پاكست و دغدغه ديگر آن كه مشك خونست ليكن چون استحاله شده است پاكست.

و در حديث صحيح وارد شده است كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پرسيدند كه هر گاه جامه خود را به عاريت بدهد به كسى كه داند كه مار ماهى مى‌خورد و شراب مى‌خورد و جامه‌اش را پس مى‌دهد آيا پيش از شستن آن جامه نماز در آن مى‌تواند كرد حضرت فرمودند كه تا نشويد نماز نكند و محمولست بر استحباب يا ريختن آب چنانكه در حديث صحيح منقولست كه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه پرسيدند از نماز كردن در جامه مجوسى حضرت فرمودند كه آبى بر آن بريزند و بعد از آن نماز كنند.

و در حديث صحيح از معلى منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه باكى نيست نماز كردن در جامهائى كه يهود و نصارى و مجوس مى‌بافند يا مى‌دوزند يا مى‌ريسند وجهش همانست كه در نجاست علم يقينى مى‌بايد و علم يقينى نداريم كه ايشان بافته‌اند و بر تقدير علم به بافتن ايشان علم به نجاست نداريم چون ممكن است كه ملاقات به رطوبت نشده باشد و بر آن تقدير نيز جزم به نجاست نيست چنانكه گذشت.

و در حديث صحيح از على بن جعفر منقولست كه گفت سؤال كردم از برادرم صلوات اللَّه عليه كه بر فرشهاى يهود و نصارى مى‌توان خوابيدن فرمودند كه باكى نيست و ليكن در جامهايى ايشان نماز نكند و فرمودند كه مسلمانان‌