لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨٤ - اجر كامل در نماز كامل

مطلوبست صحيح نيست مگر آن كه حمل بر منفرد و نافله كند و آن نيز خلاف ظاهر لفظ است از وجوه شتى و اللَّه تعالى يعلم با آن كه مناسب معنى او نبود در اول فضل صلاة نقل كردن بلكه مى‌بايست در باب سابق ذكر كند يا در آخر اين باب.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه انّ طاعة اللَّه و عزّ و جلّ خدمته فى الارض و ليس شى‌ء فى خدمته يعدل الصّلاة فمن ثمّ نادت الملائكة زكريّا و هو قائم يصلّى فى المحراب)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه فرمان بردارى الهى بمنزله خدمتى است كه بندگان آقايان خود را كنند در زمين و هيچ خدمتى از خدمات برابرى نمى‌كند با نماز چون قربى كه از نماز حاصل مى‌شود بنده را بجناب اقدس الهى از هيچ عبادتى آن قرب حاصل نمى‌شود و لهذا مقربان درگاه الهى هر شب هزار ركعت نماز مى‌كردند چنانكه در اخبار مستفيضه وارد است كه حضرات ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم هر شب هزار ركعت نماز مى‌كردند و از اين جهت است كه فرشتگان حضرت زكريا را بشارت دادند به فرزند در وقتى كه در محل عبادت خود نماز مى‌كرد و نماز سبب استجابت دعاى او شد.

(و قال النّبيّ ٦ ما من صلاة يحضر وقتها الّا نادى ملك بين يدى النّاس أيّها النّاس قوموا إلى نيرانكم الّتى أوقدتموها على ظهوركم فاطفئوها بصلاتكم)

و به اسانيد قويّه منقول است از عبد اللَّه بن سنان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و طريق صدوق بعبد اللَّه صحيح است و ظاهر آنست كه صدوق از كتاب او نقل كرده باشد كه حضرت سيّد المرسلين ٦ فرمودند كه نيست نمازى كه وقت آن داخل شود مگر آن كه ملكى مقرر است كه مى‌آيد در برابر مردمان و فرياد