لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤٢ - حق سبحانه و تعالى مىآمرزد مؤذن را آن مقدار كه چشم او كار كند

باشد به قرائت يا بيشتر در حفظ داشته باشد يا قرائت را بهتر خواند بانكه رعايت وقوف و صفات حروف را بهتر كند و بعضى گفته‌اند كه مراد از اقر اعلم است چون در زمان حضرات سيّد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللَّه عليهم علم منحصر بود در علم قرآن و اين احتمال بعيد است چنانكه خواهد آمد و محتمل است كه مراد از اقرء كسى باشد كه بيكى ازين صفات موصوف باشد و اين احتمال بعيد نيست و ليكن در صورت تعارض مشكل است و ديگر حضرت فرمودند كه اذان مى‌گويند از جهة شما خوبان شما يا كسى كه خوبتر باشد و اقل مرتبه خوبى عدالت است تا اعتماد بر او توان كرد در دخول وقت در بعضى از صور و در حديث ديگر از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه اذان مى‌گويد از جهة شما هر كه فصيح‌تر باشد بانكه حروف را از مخارج گويد با رعايت صفات حروف.

[هر كه يك سال در شهرى از شهرهاى مسلمانان اذان بگويد]

(و قال رسول اللَّه ٦ من اذّن فى مصر من امصار المسلمين سنة وجبت له الجنّة)

بسند صحيح منقولست از آن حضرت ٦ كه هر كه يك سال در شهرى از شهرهاى مسلمانان اذان بگويد بهشت او را واجب شود و ظاهرا مراد ازين اذان اذان اعلام است نه اذانى كه آهسته گويد.

[حق سبحانه و تعالى مى‌آمرزد مؤذّن را آن مقدار كه چشم او كار كند]

(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه المؤذّن يغفر اللَّه له مدّ بصره و مدّ صوته فى السّماء و يصدّقه كلّ رطب و يابس يسمعه و له من كلّ من يصلّى معه فى مسجده سهم و له من كلّ من يصلّى بصوته حسنة)

و كالصحيح منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى مى‌آمرزد مؤذّن را آن مقدار كه چشم او كار كند و آن مقدار كه آواز او به جانب آسمان برود و تصديق مى‌كنند مؤذّن را هر تر و خشكى كه‌