لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٩ - آداب دخول مسجد

و از حضرت سيّد المرسلين ٦ منقولست كه در وقت داخل شدن در مسجد ملاحظه كنيد كفشهاى خود را كه نجس نباشد و ايستاده كفش مپوشيد و بهتر آنست كه با كفش داخل نشوند و كفش خود را به كسى بسپارند در بيرون مسجد كه خاطر جمع باشد از آن كه دزد ببرد مبادا در اثناى نماز باين فكر افتد.

و كلينى در حديث حسن كالصحيح از زراره از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه روايت كرده است كه فرمودند كه چون داخل مسجد شوى بگو.

(بسم اللَّه و باللَّه و إلى اللَّه و من اللَّه و ما شاء اللَّه و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه اللَّهمّ اجعلنى من زوّارك و عمّار مساجدك و افتح لي باب توبتك و اغلق عنّى باب معصيتك و كلّ معصية الحمد للَّه الّذى جعلنى ممّن يناجيه اللَّهمّ اقبل علىّ بوجهك جلّ ثناؤك)

و كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت كرده است كه فرمودند كه حضرت سيّد المرسلين ٦ فرمودند كه هر گاه نماز واجب را در مسجد به جا آورند و خواهند كه از مسجد بيرون آيند مى‌بايد در مسجد بايستند و بگويند

(اللَّهمّ دعوتني فاجبت دعوتك و صلّيت مكتوبتك و انتشرت فى ارضك كما أمرتني فاسئلك من فضلك العمل بطاعتك و اجتناب سخطك و الكفاف من الرّزق برحمتك)

و ترجمه اين دو دعا اين است كه داخل مى‌شوم و اعمال خير مى‌كنم بياورى است الهى و بياورى ذات مقدس الهى يا آن كه و حال آن كه همه چيز و همه فعل من بعون الهى است و بازگشت من بسوى اوست يا غرض من از دخول مسجد عباداتيست كه سبب قرب من شود بجناب اقدس او و من از جانب او به جانب او مى‌روم يعنى همه كار من از براى‌