لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٥١ - نماز در لباس ابريشمى

عليه و آله انگشترى طلا در دست كرده بودند و از خانه بيرون آمدند و صحابه نظر تعجّب مى‌كردند كه چرا حضرت طلا پوشيده‌اند حضرت دست مبارك راست را بر بالاى آن انگشترى كه در انگشت كوچك دست چپ كرده بود گذاشتند و به منزل مراجعت فرموده انداختند و ديگر نپوشيدند و احاديث بسيار نيز بر اين مضمون وارد شده است و خلافى نيست در حرمت زينت كردن مردان به طلا محض و در زينت كردن به نقره كه روپوش آن طلا باشد قولى شده است بجواز با كراهت شديده و خلافى نيست در آن كه جايز نيست در نماز پوشيدن طلا و خلافست در بطلان نماز و ظاهر موثقه عمار بطلان است و هيچ شك نيست كه احوط اجتنابست و زنان و اطفال غير مميز را دغدغه نيست در جواز به اعتبار احاديث صحيحه سابقه و مفهوم آن احاديث نيز دلالت مى‌كند بر حرمت تزين به طلا مردان را و در اطفال مميز خلافست و احوط اجتناب فرمودن ولى است ايشان را مثل ساير واجبات و محرمات و در روكش طلا قولى بجواز شده است و احتياط عظيم در اجتنابست از آن چون عرفا آن را طلا مى‌گويند بلكه لغة نيز صادقست كه زينت كرده است به طلا خصوصا مثل گلابتون كه طلا و نقره از يكديگر ممتاز است و طلا بر بالاست و نقره در ميان و در گداختن طلا و نقره از يكديگر جدا مى‌شوند بخلاف نقش كردن به طلا و ظاهرا مراد اصحاب از مموّه كه نقل خلاف در آن كرده‌اند اينست نه مثل گلابتون و اللَّه تعالى يعلم.

[نماز در لباس ابريشمى‌]

(و لم يطلق النّبيّ ٦ لبس الحرير لأحد من الرّجال الّا لعبد الرّحمن بن عوف و ذلك انّه كان رجلا قملا)

و بطرق متعدده منقولست كه حضرت سيّد المرسلين ٦ تجويز نفرمودند پوشيدن ابريشمينه محض را مگر از جهت ابن عوف از جهت آن كه بدنش‌