لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦١ - نماز با درهم

مرتبه سؤال كرده باشد و على اى حال ظاهر مى‌شود كه امثال اين افعال هر چند بسيار شود ضرر نداشته باشد چون با هم نيست چنانكه عامه نقل كرده‌اند كه حضرت سيّد المرسلين ٦ امامه دختر ابى العاص را در نماز با خود داشتند و در وقت ركوع مى‌گذاشتند او را بر زمين و در حال قيام بر مى‌داشتند.

[نماز با دهان بسته‌]

(و سال محمّد بن مسلم ابا جعفر صلوات اللَّه عليه فقال له أ يصلّي الرّجل و هو متلثّم فقال امّا على الدّابّة فنعم و امّا على الارض فلا)

و بسند صحيح منقولست از محمد كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه و عرض نمودم كه آيا جايز است دهن بسته نماز كنم حضرت فرموده‌اند كه اگر سوار باشى بلى و اگر بر زمين باشى نه و محمولست بر آن كه غالب اوقات لثام را از اين جهت مى‌بندند كه دشمنان نشناسند ايشان را و قانون اعراب اين است كه تا خصم ايشان سواره است هر چند خواهند با او مى‌كنند اما وقتى كه به زير آمد نمى‌كنند و اين را فتك مى‌گويند و دلالت بر زبونى و عدم شجاعت و مروّت مى‌كند و شيعيان دشمن بسيار داشته‌اند و دارند خصوصا در بيابان پس چون سوارند فايده دارد كه ايمن باشند و بر زمين فايده ندارد پس نبايد كرد و احاديث در آخر اين باب خواهد آمد در دهن بستن.

[نماز با درهم‌]

(و سال عبد الرّحمن بن الحجّاج ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الدّراهم السّود تكون مع الرّجل و هو يصلّى مربوطة او غير مربوطة فقال ما اشتهى ان يصلّى و معه هذه الدّراهم الّتى فيها التّماثيل ثمّ قال صلوات اللَّه عليه ما للنّاس بد من حفظ بضايعهم فان صلّى و هى معه فليكن من خلفه و لا يجعل شيئا منها بينه و بين القبلة)

و منقول است بسند صحيح از عبد الرحمن كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق‌