لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧١ - مساجد خانه خداست

گذشت و احتمال جواز اظهر است به اعتبار عمومات اخبار و اگر اظهر نباشد و هر دو احتمال مساوى باشد از مجملات اخبار خواهد بود و ممكن است كه اين خبرى ديگر باشد و به سبب صراحت اين خبر آن خبر را حمل بر اين كرده باشد و ليكن بسيار بعيد است و احتمال دارد كه مراد اين باشد كه وقف بر مسجد نمى‌بايد كرد بلكه وقف بر مسلمانان مى‌بايد كرد زيرا كه شرط است در موقوف عليه كه قابل تملك باشد و مسجد قابل تملك نيست و ممكن است كه بر تقدير آن كه مراد حضرت عدم جواز باشد وجهش اين باشد كه اغلب اوقات وقف مى‌كنند از جهة زينتهاى مسجد و آن مطلوب شارع نيست و گمان ندارم كه غير صدوق كسى باين خبر عمل كرده باشد بر عدم جواز و اللَّه تعالى يعلم.

[مساجد خانه خداست‌]

(و روى انّ فى التورية مكتوبا انّ بيوتى فى الارض المساجد فطوبى لعبد تطهّر فى بيته ثمّ زارني فى بيتى الا انّ على المزور كرامة الزّائر الا بشّر المشّاءين فى الظّلمات إلى المساجد بالنّور السّاطع يوم القيمة)

و بسند حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه در توراة نوشته است كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه به درستى كه خانهاى من در زمين مسجدهاست پس خوشا حال بنده كه در خانه خود وضو سازد و بعد از آن به زيارت من آيد در خانه من به درستى كه لازمست بر هر كه شخصى به زيارت او رود كه اكرام و تعظيم كند زيارت كننده خود را تا اينجا حديث حضرت صادقست و زيادتى كه البته بشارت ده جمعى را كه در تاريكيها به مساجد مى‌روند كه ايشان را در روز قيامت نورى باشد ظاهر و هويدا مانند برق لامع.

در حديث ديگر است كه صدوق كالصحيح روايت كرده است از جعفر طيار رضى اللَّه عنه كه حضرت سيّد المرسلين ٦ فرمودند كه‌