لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٦ - نماز مكن در حرير محض

محمد بن اسماعيل كه گفت سؤال كردم از حضرت ابى الحسن امام رضا صلوات اللَّه عليه از نماز كردن در جامه ديبا حضرت فرمودند كه اگر صورت نداشته باشد باكى نيست و ظاهرا مراد از ديبا جامه منقش باشد مثل وشى و لازم نيست كه حرير محض باشد خصوصا هر گاه راوى فاضلى باشد مانند ابن بزيع كه ظاهرش آنست كه سؤال او از ديبا به اعتبار منقش بودن باشد و اكثر حمل كرده‌اند بر حالت حرب يا ضرورت و سندش آورده‌اند حديث موثق كالصحيحه سماعه را كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از پوشيدن حرير و ديبا پس حضرت فرمودند كه اما در حرب باكى نيست هر چند صورت داشته باشد فتامّل فيه و احاديث در اين باب گذشت.

(و كتب ابراهيم ابن مهزيار إلى ابى محمّد الحسن صلوات اللَّه عليه يساله عن الصّلاة فى القرمز و ان اصحابنا يتوقّفون عن الصّلاة فيه فكتب لا باس به مطلق و الحمد للَّه قال مصنّف هذا الكتاب رحمه اللَّه و ذلك اذا لم يكن القرمز من ابريسم محض و الّذى نهى عنه هو ما كان من ابريسم محض و كتب اليه فى الرّجل يجعل فى جبّته بدل القطن قزّا هل يصلّى فيه فكتب نعم لا باس به يعنى به قزّ المعز لا قزّ الابريسم)

و بسند صحيح منقولست از ابراهيم بن مهزيار و جزو آخر را كلينى ذكر كرده است از محمد بن ابراهيم كه ابن مهزيار باشد و هم چنين شيخ و جزو اول را شيخ از على بن مهزيار ذكر كرده است و بسيار بعيد است چون مذكور نيست در رجال و نديده‌ام روايت على را از ابى محمد صلوات اللَّه عليه و على أيّ حال حديث صحيح است كه عرض نمود به خدمت حضرت امام حسن عسكرى صلوات اللَّه عليه و سؤال نمود از نماز كردن در جامه سرخ قرمزى و عرض نمود كه علماى ما توقّف دارند در نماز كردن در آن و ظاهرش آنست كه به ايشان‌