همچنان كه از عبادت بتها نهى نموده است. و ديگرى ترك نمودن عمدى نماز يا يكى از چيزهايى كه خداوند عزّ و جلّ واجب ساخته است زيرا رسول خدا ٦ فرمود: «كسى كه نماز را از روى عمد ترك كند از كفالت و حمايت خداوند و رسولش خارج شده است»، و ديگرى پيمان‌شكنى و بريدن پيوند خويشاوندى است زيرا خداى عزّ و جلّ مى‌فرمايد: «براى چنين كسانى دورى از رحمت و سراى بدى خواهد بود»[١] امام موسى بن جعفر ٧ در اينجا فرمود: [وقتى سخن پدرم امام صادق ٧ به اينجا ختم شد] عمر بن عبيد برخاست و بيرون رفت در حالى كه از گريه‌اش بانگ و فريادى بر پا بود و مى‌گفت: هر كس به رأى خود سخن گويد و با شما خاندان پيامبر در فضيلت و دانش به خصومت بر خيزد هلاك خواهد شد.

٤٢٠- اصبغ بن نباته گويد: مردى به خدمت امير المؤمنين ٧ آمد و عرض كرد:

اى امير مؤمنان! همانا برخى از مردم معتقدند كه بنده در حالى كه مؤمن باشد نه زنا مى‌كند نه دزدى و نه شراب مى‌نوشد و نه ربا مى‌خورد و نه خونى را به حرام مى‌ريزد، پس امير المؤمنين ٧ فرمود: راست گفتى [زيرا] من همين حديث را از رسول خدا ٦ شنيدم و دليل بر درستى آن كتاب خداست، و گاهى براى مؤمن حالاتى پيش مى‌آيد كه در آن حالات قصد مى‌كند كه مرتكب گناه شود پس روح قوّت و توانايى او را بر اين كار جرأت مى‌بخشد و روح شهوت آن كار را براى او زينت داده و زيبا جلوه مى‌دهد و روح بدن او را رهبرى مى‌كند تا آنكه به گناه تن در مى‌دهد پس زمانى كه با گناه تماس حاصل كرد از ايمانش كاسته مى‌شود از ايمان رها مى‌گردد و ايمانش باز نمى‌گردد مگر اينكه توبه كند كه اگر توبه كرد خداوند توبه‌اش را مى‌پذيرد و اگر به گناهكارى باز گشت خداوند او را به آتش دوزخ داخل مى‌كند.

٤٢١- عبيد بن زراره گويد: از امام صادق ٧ در باره گناهان كبيره سؤال كردم حضرت فرمود: گناهان كبيره چنان كه در كتاب على ٧ آمده است هفت گناه است: كفر به خداوند و كشتن نفس [محترم‌] و آزار رساندن به پدر و مادر و خوردن ربا بعد از آشنايى و آگاهى از آن و مال يتيم را به ستم خوردن و فرار از جهاد و پس از هجرت به دار الايمان دوباره به حالت اعرابى بودن بازگشتن. عبيد بن زراره گويد: عرض كردم: آيا اينها بزرگترين گناهانند؟ حضرت فرمود: آرى.

عرض كردم: پس آيا يك درهم از مال يتيم را به ستم خوردن بزرگتر است يا ترك نمودن نماز؟ حضرت فرمود: ترك نمودن نماز. عرض كردم: پس چرا ترك نماز را در شمار گناهان كبيره نياوردى؟ حضرت فرمود: اولين چيزى‌

[١]- رعد/ ٢٦.