الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٣٤٢ - فصل سيزدهم بيان آداب مربوط به مسافرت

احتياط كنيد مگر آنكه نشانه صداقت آنان را مشاهده كنيد. و چه بسا با ديدن چيزى بدست آيد كه شخص غايب خبر ندارد. و با هر كس همنشين شدى اگر توانستى كه دست تو بر آن برتر باشد چنين كن.

پيامبر اكرم ٦ و سلم فرمود: بهترين تعداد گروه نزد خداوند بزرگ آن است كه چهار نفر باشند و هر گروهى كه تعداد آنان از هفت نفر بيشتر باشد همهمه و سر و صداى آنان زياد مى‌شود.

و امام صادق ٧ فرمود: حقّ مسافرى كه در سفر مريض گردد آن است كه دوستانش سه روز نزد او بمانند.

هيچ گاه تنهايى به مسافرت نرو، زيرا شيطان با افراد تنهاست، و از افرادى كه تنها نيستند دورتر است.

و در روايتى آمده است كه هر گاه شخصى به تنهايى مسافرت رود او گمراه است و اگر دو نفر باشند نيز گمراهند ولى سه نفر يك جماعت به حساب مى‌آيند.

و رسول خدا ٦ سه گروه را لعنت نموده است: كسى كه غذايش را تنها مى‌خورد، و كسى كه تنهايى در بيابان مى‌رود، و كسى كه در خانه‌اى تنها مى‌خوابد.

و خوش‌سليقه بودن و مرتب نمودن سفره هنگام سفر مستحب است، روزى چشم امام موسى بن جعفر ٨ به سفره‌اى افتاد كه حلقه‌هايى از مس داشت، فرمود: اين حلقه‌ها را جدا كرده و به جاى آنها حلقه‌هاى آهنى بگذاريد، زيرا در اين صورت حشرات نزديك غذاى داخل آن سفره نمى‌شوند.

بدان مردانگى دو قسم است: مردانگى در سفر و مردانگى در غير سفر.

مردانگى در غير سفر به خواندن قرآن و حاضر شدن در مسجد و بدنبال انجام‌