الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٣٣٠ - فصل سيزدهم بيان آداب مربوط به مسافرت

و السّرور في الدّنيا و الآخرة ثمّ ارزقني ذكرك و شكرك و طاعتك و عبادتك حتّى ترضى و بعد الرّضا، اللّهمّ إنّي استودعك اليوم ديني و نفسي و مالي و أهلي و ذرّيّتي و جميع إخواني، اللّهمّ احفظ الشّاهد منّا و الغائب، اللّهمّ احفظنا و احفظ علينا، اللّهمّ اجعلنا في جوارك و لا تسلبنا نعمتك و لا تغيّر ما بنا من نعمة و عافية و فضل».

«خداوندا من شروع به اين مسافرت كردم در حالى كه هيچ اعتمادى به غير تو ندارم، و اميد به هيچ پناهى غير تو ندارم و تنها قدرتى كه توكلم بر آن است تو هستى و به هيچ چاره‌اى پناه نمى‌برم مگر به طلب رضايت تو و اميدم رحمت تو است، در حالى كه بدنبال رزق تو و اعتماد به تفضّل تو دارم و تو آگاهتر هستى به آنچه بر من در اين سفر مقدّر نموده‌اى از آنچه دوست دارم يا ناخوشايند من است. خداوندا هر بلايى كه مقدّر شده است از من دور گردان، و هر رنجى كه مورد قضا قرار گرفته از من منصرف كن. و كرانه‌اى از رحمتت و بخشى از عفو خودت و سهمى از