تفاوت اين دو صلوات اين است كه چون پيامبرصلى الله عليه و آله و سلم، خود نور و مصداق كامل و جعلنا له نوراً يمشى به فى‌الناس (٢) است، خداى سبحان درباره ايشان به مسئله خروج از ظلمتها و رسيدن به نور مطلبى بيان نفرمود؛ ولى درباره مؤمنان فرمود: خداوند و فرشتگان بر شما درود مى‌فرستند تا شما را از ظلمتها به نور برسانند، پس صلوات خدا به معنى نورانى كردن و به نور رساندن است.

بنابراين، اگر توفيق اطاعت و انجام تكاليف شرعى نصيب ما شد و از احكام و آداب عبادات، كم و بيش به حكمت آنها راه يافتيم، بايد بدانيم كه صلوات خدا و فرشتگان نصيب ما شده است، در غير اين صورت دچار لغزش و گرفتار گناه شده‌ايم.

وقتى مؤمن نورانى شد، هم راه خود را مى‌بيند و هم مى‌تواند راهبر ديگران باشد. امام على (عليه‌السلام) مى‌فرمايد: «ليسَ فى البرقِ الخاطفِ مستمتعٌ لمنْ يخوضُ فى الظلمهِ» (٣)؛ براى انسانى كه در تاريكى فرو رفته و مسافرى كه در شب تاريك ره گم كرده، رعد و برقِ لحظه‌اى‌

______________________________
١- سوره احزاب، آيه ٤٣.

٢ سوره انعام، آيه ١٢٢.

٣ الكافى، ج ٨، ص ٢٣؛ شرح نهج البلاغه ابن‌ابى الحديد، ج ٢٠، ص ٤٣٥.