چهارم. خداى سبحان هيچ كس را به صورت هيزم يا نظير سنگ چخماق كه از درون آتش داشته باشد نيافريده است. او همه را پاك و شفاف خلق كرده است. عدم مواظبت و مراقبت خوردن هر غذا، نگاه كردن به هر چيز، رفتن به هر جا، گفتن هر حرف يا شنيدن آن كم كم به مشوش شدن درون انسان مى‌انجامد. جان انسان درياى زلالى است كه اگر با اعمال و افكار ناشايست آلوده نشود، بسيارى اسرار عالم هستى در آن منعكس و متجلى مى‌شود.

خداى سبحان به ما فرمود: من به شما سرمايه‌اى داده‌ام كه مانند آب پاك، شفاف و زلال است. اگر تدبّر كنيد، مسئله براى شما روشن مى‌شود. تعبيراتى چون يعقلون، يتفكّرون، يتذكّرونَ و يَتدبّرونَ نيز به همين دليل آمده است؛ امّا اگر آن را آلوده يا مُشوش كرديد، يا هم آلوده و هم مشوش كرديد، چيزى نمى‌بينيد: صُمٌّ بُكمٌ عُمْى فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ. (٢) اگر كسى بتواند اين كوثر را حفظ كند؛ نه بد كسى را بخواهد و نه‌

______________________________
١- سوره همزه، آيات ٧- ٦.

٢ سوره بقره، آيه ١٨.