كند: سنتى از خدا، سنتى از پيامبر و سنتى از امام؛ «لا يكون المؤمن مؤمناً حتى تكون فيه ثلاث خصال: سُنّه من ربّه و سُنّه من نبيّه‌صلى الله عليه و آله و سلم و سُنّه من وليّه (عليه‌السلام) فأمّا السُنّه من ربّه فكتمان السرّ و أمّا السنّه من نبيّه‌صلى الله عليه و آله و سلم فمداراه الناس و أمّا السُنّه من وليّه (عليه‌السلام) فالصبر فى البأساء و الضرّاء» (١) اگر انسان خليفه خدا شد و سنّت‌هاى خدا را در خود جمع كرد، قهراً سنّت خلفاى الهى را هم خواهد داشت. سنّت خدا در مؤمن به معنى داشتن اخلاق خدايى است.

خلافت مؤمن در بهشت به خوبى مشهود است؛ يعنى همان طور كه كار خدا بر اساس انّما امرهُ اذا اراد شيئاً ان يقولَ لَهُ كُنْ فَيكونُ (٢) است و نظام هستى بدون عمل مادى با اراده خدا كار مى‌كند، مؤمن نيز در بهشت بر اساس آيه «لهم ما يشاؤن فيها و لدينا مزيد» (٣)، هر كار كه بخواهد با مشيت و اراده انجام مى‌دهد؛ يعنى همه‌نعمتها با خواست او پديد مى‌آيد و هرچه بخواهد حاصل است. البته هرگز بد نمى‌خواهد و طغيانگرى ندارد.

مرحوم طبرسى در مجمع البيان ذيل آيه يُفجّرونها تفجيرا (٤)

______________________________
١- تحف العقول، ص ٤٤٢.

٢ سوره يس، آيه ٨٢.

٣ سوره ق، آيه ٣٥.

٤- سوره انسان، آيه ٦.