گفتند: پس چرا شور و عشق در سروده ايام پيرى شما بيشتر است. گفتم: بايد به همين صورت باشد. شاعر هرچه پيرتر شود، عاشق‌تر مى‌شود. در جوانى شور و عشقى خام دارد و در پيرى مى‌فهمد كه معشوق حقيقى كيست.

انسان هرچه بالاتر مى‌رود، حرفهايش عاشقانه‌تر و شورانگيزتر مى‌شود. آن‌گاه همان طور كه در قدم نخست نواختن را رها كرد، در گام بعدى خواندن را هم كنار مى‌نهد. البته خواندن، اگر غنا نباشد، از بهترين نعمتها است. اگر مى‌خواهيد در بهشت از صوت خوش داود (عليه‌السلام) (قارى بهشت) (١) بهره‌مند شويد، بايد از گوش خود مواظبت كنيد تا هر چيزى را نشنود. در اين صورت، در گام سوم به جايى مى‌رسيد كه وقتى اشعار يا مطالب اخلاقى عرفانى را مطالعه مى‌كنيد، اشك از ديدگانتان جارى مى‌شود.

٨. سمع غير مادى و بصر غير مادى چه تفاوتى با هم دارند؟ چرا دريافت كلام خدا در دنيا به سمع باطن ممكن است؛ ولى رؤيت آن حضرت، به بصر باطن جز در آخرت مقدور نيست؟

______________________________
١- نهج البلاغه، خ ١٦٠.