روزى امام على (عليه‌السلام) بر بالاى منبر مشغول سخنرانى بود؛ بعضى جاسوسان اموى خبر آوردند كه «خالد بن عرفطه» مُرد! حضرت به سخن ايشان اعتنايى نكرد؛ اما عده‌اى اين خبر را پذيرفتند. بار ديگر گفته شد: خالد مُرده است، باز هم حضرت اعتنا نكردند. بار سوم گفتند: اى امير مؤمنان اين خبر رسمى شد. حضرت فرمودند: او هنوز نمرده است؛ شورش و بلوايى در پيش دارد و به تحريك حكومتهاى طاغى، عليه من قيام مى‌كند و از درب اين مسجد وارد مى‌شود. آن‌گاه حضرت به شخصى كه پاى منبر ايشان نشسته بود، اشاره كرد و فرمود: پرچم او هم به دست اين شخص است! (١) اين قضيه بعدها واقع شد و اين عِلم غيب اميرمؤمنان (عليه‌السلام) و آگاهى از اسرار درونى كسى كه پاى سخنان حضرت نشسته، تحقق يافت. حضرت نيز چونان فرشتگان درون افراد را مى‌ديدند و مى‌دانستند كه درون چه كسى باغ و درون چه فردى گنداب است.

٣٩. چگونه مى‌توان در اين اجتماع با يك زندگى معمولى خود سازى كرد؟

______________________________
١- الاختصاص، ص ٢٨٠؛ بحار الانوار، ج ٣٤، ص ٢٩٨.