اينها علومى اساسى است كه تنها در اختيار اين مهندسان ملكوتى قرار دارد. علومى كه براى يادگيرى آن بايد تا چين رفت؛ يعنى هر علمى كه انسان را به اخلاق الهى متخلق كند. فيزيك يا رياضى، و طبّ يا فقه، ارزشمند است؛ ولى اگر انسان را به خدا نزديك نكرد، هرچه باشد، بى‌فايده است.

٤١. آيا تحصيل علوم غير دينى، غير از اشتغال و تأمين مسائل مادى، ره‌آورد ديگرى هم دارد؟ آيا اين علوم، حجاب معنويت و مانع شناخت حق است؟ بايد بدانيم كه علوم غير دينى وجود ندارد و همه علوم دينى است؛ يعنى علوم، يا مانند فقه و اصول به صورت مستقيم به احكام باز مى‌گردد يا مثل علوم تجربى به موضوعات احكام باز مى‌گردد. علوم تجربى يا خود واجب است يا مقدمه واجب، و قرآن كريم و اسلام هم بيشترِ اين علوم را طرح كرده‌اند.

مشكل علوم تجربى رايج اين است كه در ابتدا و انتهاى آن، از خداوند و تبيين معارف الهى سخنى به ميان نمى‌آيد؛ براى مثال معدن شناسى، زمين شناسى و ستاره‌شناسى سيرى افقى دارد؛ يعنى هرچه انسان، از نظر علمى در آن پيش برود، از خدا دورتر مى‌شود، چون در